Besimi asnjëherë nuk mund të konsiderohet çështje dytësore, të cilën mund ta neglizhojmë, ta anashkalojmë, apo ta lëmë të mbuluar nga pluhuri i harresës, sepse kjo çështje ka të bëjë me vetë qenien e njeriut dhe të ardhmen e tij, aty nis lumturia e përhershme apo mundimi i pafund, aty zë fill rruga për në Xhennet apo për në Xhehennem.
Njeriu pa fé dhe besim nuk është asgjë më shumë se një pupël të cilën e merr era dhe kurrë nuk mund të zë vend. Njeriu pa fé dhe besim është krejt i pavlerë, i parëndësishëm dhe i pakuptimtë. Pa besim njeriu nuk mund ta dijë të vërtetën e qenies së tij dhe as kuptimin e jetës që jeton. Pa besim ai nuk mund ta kuptojë çfarë rrobe i ka veshur jeta dhe përse ia ka veshur atë. Pa fé dhe besim njeriu është thjesht një kafshë e egër që nuk njeh ligj dhe rregull. Bashkësia pa fé dhe besim është bashkësi xhungle, edhe pse sipërfaqësisht në të shfaqen nuanca qytetërimi. Aty jeta i buzëqesh atij që është më i fortë dhe më i ashpër, jo atij që është më i drejtë dhe më i mirë. Kjo është shoqëria e vuajtjeve dhe mundimit, edhe pse në dukje të jep përshtypjen e luksit dhe komo¬ditetit, një shoqëri që e ka çmimin e ulët, sepse qëllimet dhe synimet e anëtarëve të saj janë po kaq të ulëta, pra një shoqëri ku “jetojnë, hanë dhe pinë tamam si bagëtitë.”
Ndonëse shkenca materialiste i mundësoi njeriut të sotëm rrugë dhe mënyra të ndrysh¬me jetese, ajo megjithatë nuk arriti ta orientojë atë drejt qëllimeve të kësaj jete. Në fakt, ajo ka marrë në konsideratë vetëm aspektin sipërfaqë¬sor, pa e çuar njeriun në brendësi të çështjes. Sa e mundimshme është zhytja e njeriut nëpër humbëtirën e rrugëve dhe mënyrave pa arritur dot te qëllimet! Sa e mjerë duket gjendja kur ai merret me çatinë e i lë pas dore themelet! Sa keq që i kushton vëmendje lëvozhgës, ndërsa ka hedhur tej bërthamën!
Në anën tjetër, Ekzistenca e All-llahut, veçimi i Tij në sundim dhe drejtim, adhu-rim dhe përkushtim, bashkë me mesazhet që dërgoi përmes profetëve, me atë që lajmëroi përmes tyre për Jetën e Përtejme dhe për gjithçka që i intereson njeriut, të gjitha këto janë të vërteta të cilat duhen besuar doemos. Aty është e vërteta që sjell dobi dhe përfitime, si sipërfaqësore ashtu edhe të brendshme, si morale ashtu edhe materiale, si të kësaj jete ashtu edhe të jetës tjetër.
Për nevojën e njohjes së All-llahut dhe besimin e fortë e impulsiv bën fjalë në këtë libër autori. Për besimin i cili arrin përmasat e veta, që përcjell ndër zemra dritën e tij dhe bën rrugë në thellësitë e shpirtrave. Për besimin që krijon hapësira edhe për materialen edhe për shpirtëroren, për të vërtetën dhe të fuqishmen, për fenë dhe shkencën, për këtë jetë dhe atë që vjen pas saj. E ky është besi¬mi i Njësimit që rrënjos në shpirtra krenarinë dhe lirinë, që bindjen ndaj All-llahut të Madhërishëm e bën të këndshme dhe të dashur, ndërsa përkuljen dhe nënshtri¬min ndaj të tjerëve, të urryer dhe të mërzitshme.
Të dhëna mbi librin:
Titulli: Besimi dhe jeta
Autor: Jusuf Kardavi
Përkthyes: Flori Kola
Numri faqeve: 360
Formati: B5
Viti i botimit: 2010
Çmimi: 550 den / 9 €
Reklama 229 x 170.png)
Mr. Bashkim Aliu
Nexhmedin Spahiu
Mr. Ajni Sinani
Mr. Muhidin Ahmeti
Nexhmedin Spahiu
Artan Musliu
Blerim Gashani
Mr. Iljasa Salihu
Xhevahire Abazi
Milazim MUSTAFA
Opinione te lexuesve
Merjem Gashi
Reklama 228 x 90.png)
Komentet
Ky artikull eshte komentuar 3 herePer mua si ata qe besojne si ata qe nuk besojne jeta eshte e njejte, do te vdesin te dyte dhe te njejtin oksigjen e perdorin...
kjo asht e njejt por ajo tjetra nuk asht enjejt
sipas mendimit tuaj qfar kuptimi do tekishte jeta neket bot besimi nuk asht me dhun sigurisht se te njejtit do te vdesin se zoti nuk i iban padrejt askuj por meshum site duash argumente memir e ke kuranin