Vitrina e librit

Heshtja metaforë poetike

E diel 7 Shkurt 2010 22:57

 

Shkruan: Bilall Maliqi

 

 

Titulli: “Metafora e heshtjes”

Autore: Sejhane Mehmeti

Shtyp: Sh.b. “SAS”, Prishtinë 2009, faqe 68.

 

 

/Në emër të jetës/, me këto vargje autorja nis këtë përmbledhje poetike duke vënë në spikamë sfidat, dhembjet, dashurinë ku të gjitha tani bashkëdyzohen me pikën e lotit.Që në fillim të librit shohim se autoren e frymëzon vetmia, heshtja, jeta e qetë etj., te të cilat figuracioni poetik është i qëlluar dhe në vend të duhur.

Poezitë e këtij libri në tërësi janë gjysëmhermetike dhe hermetike të paisura me një gjuhë të rrjedhshme poetike ku e bënë më interesant dhe më me art këtë vëllim poetik.

 

Heshtja si metaforë

 

Me vargje heshtjeje autorja hyn në koncept të mallit, vetmisë por edhe të heshtjes e cila manifestohet në forma të ndryshme varësisht nga momenti e koha.

Shtrirja e frymëzimeve të autores paraqitet edhe me emocione të cilat diku-diku theksohen nëpër vargje e më vonë të lidhen forcërisht me dashurinë e Zotit sepse:

 

“Të mos ishte

Dashuria e Zotit

S’do të ekzistonim unë dhe ti”

 

Laryshia tematike e librit tregon seriozitetin e autores në tri ciklet poetike që përbëjnë trungun e këtij vëllimi dhe tregon qartë se kemi të bëjmë poezi të cilat kanë një vlerë të begatshme artistiko-letrare.

Të tillë me trekëndëshin, heshtje-vetmi-jetë titullohen edhe ciklet e librit si: Shtrati i vetmisë, Monotonia e heshtjes dhe Me erën e jetës ngopem, ku titujt japin një pasqyrë reale të përmbajtjes së librit.

Poezitë që e kompletojnë këtë libër nuk janë të gjata, kanë një strukturim të zakonshëm, ku në të shumtën e rasteve në vargje ndeshemi me metaforën ku autorja me sukses ia ka gjetur vendin e duhur.

Në disa raste kemi përsëritje të heshtjes gjë që është e arsyeshme sepse ashtu e dikton situata dhe momenti.

Në vazhdim të shtjellimit të poezive ndeshemi me mallin që ka autorja ku pasqyrohet ndjenja e dashurisë së parealizuar ku:

“Zemra kohë ndarje

S’pranon”

 

Pra kohëndarja nuk pranohet nga autorja. E përparshmja kohë tani shndërrohet në bukuri të zezë…

 

 

Monotonia e heshtjes

Në vazhdim monotonia bëhet edhe më e theksuar në vargjet poetike të autores e cila assesi nuk mund të del nga ky koncept i monotonisë dhe heshtjes, por heshtje e monotonia tani më bëhen mit.

Kur jemi te ky cikël poetik duhet përmendur poezitë:/Në jetë për jetën/ , /Valigje malli/, / Jehonë ombrelle/, / Liri poetike/, /Pikturë delikate/ etj., për t’u ndalur te poezia /shpëtom Zot/ ,ku autorja tani i dorëzohet Zotit ku e lutë që ta shpëton nga epitetet e gabuara, nga ky labirint i jetës…

Tani në vazhdim autoren e frymëzon të shkruaj vargje poetike malli për atdheun, ku jep një mesazh të qartë përmallimi dhe malli për atdheun.

Prishtina, Tirana, Liqeni i Shkodrës ishin objekt frymëzimi për Sejhanen, ku iu shkroi vargje tërheqëse dy kryeqendrave më të mëdha shqiptare dhe Liqenit të Shkodrës.

Përsëri autorja kthehet në dozen e zisë dhe mallëngjimit, ku me anë të vargjeve shprehet:

“Në zi e mallëngjim

Thuhen fjalë të brishta

Refren i ditës

Bëhet zemërimi”

 

Pra edhe në përditshmëri kur thuhen fjalë të brishta, atëherë refren i ditës bëhet zemërimi.

Prej gjithë kësaj që u tha deri më tani mund të themi se vëllimi poetik “Metafora e heshtjes” e autores Sejhane Mehmeti posedon vlera të begatshme artistiko-letrare dhe është në rrugë të mbarë ta rris gradualisht vlerën e shkrimeve të saja edhe në të ardhmen…

 

 

Shenime biografike

Sejhane Mehmeti lindi më 1986 në Preshevë. Shkollën fillore e mbaroi në Preshevë. Shkollën e mesme medresenë “Alaud-din” e kreu në Prishtinë.Tani është studente e Fakultetit Filologjik-Departamenti:Letërsi shqipe.

Me krijimtari nisi të merret qysh nga bankat e shkollës fillore. Përmbledhja poetike “Metafora e heshtjes” është libri i saj i pare.