Hyrje
Sa herë që na vjen dhe na afrohet muaji Rebiu-l-Evvel, muaji në të cilin lindi krijesa më e shkëlqyer në botë, ne duhet të gëzohemi për lindjen e tij sikurse gëzohemi për lindjen e Diellit pas errësirës së madhe të natës. T’i gëzohemi dritës me të cilën ai erdhi, dritë dhe pishtar që nuk do të shuhet deri sa të ketë ditë dhe natë në Dynja. Shkëlqimi i nurit të tij shndriti zemrat dhe shpirtrat e njerëzve edhe pas vdekjes së tij do t’i shndrit derisa të ketë jetë në gjithësi.
Tashmë është e njohur për të gjithë, se asnjëherë më parë sikur sot nuk është folur dhe shkruar mbi Muhammedin (a. s.) dhe asnjëherë sikur sot nuk është ndjerë një nevojë kaq e madhe që të kuptohet, të ndjehet dhe të prezantohet personaliteti i Pejgamberit (s) dhe mesazhi i tij për njerëzimin.
Kjo nuk i habit ata të cilët e dinë dhe besojnë që Muhammedi (s) është mëshirë dhe gëzim për botët; që ai është i dërguari i fundit, edhe dëshmitari, edhe prurësi i lajmit të gëzueshëm, edhe pishtari i pashuar, edhe shembulli më i mirë, edhe miku më i besueshëm, edhe këshilltari i vazhdueshëm, edhe mbrojtësi ynë, edhe bashkudhëtari fisnik, i cili na prinë në rrugën e drejtë për te qëllimi më i lartë. Nuk ka fjalë njerëzore që mund ta shprehë tërë madhështinë e njeriut dhe pejgamberit - Muhammedit (s), por atë e bën fjala e All-llahut: “Ti o Muhammed je i lartë në moralin tënd” thotë All-llahu i Lartësuar.
D.m.th., nuk është madhështia e Muhammedit (s) në pasuri, sepse ai ishte i varfër, as nuk është në fuqi, sepse ai ishte i dobët. Madhështia e Muhammedit (s) është në modestinë e tij karshi të dobëtëve, në guximin e tij karshi të fuqishmëve, dhe në angazhimin e tij para miqve të sinqertë. Ai vet nuk është një mister, por ndikimi i tij është misterioz, sidomos mbi ata të cilët përpiqen ta kundërshtojnë; ai vet nuk është hyjni, por porosia e tij ka fuqi hyjnore; ai nuk veçohej prej njerëzve, por mënyra e tij e jetës ishte mbinjerëzore. Vetëm ai ka mundur t’i lejojë pjesëtarët e vet që armiku t’ua mësojë shkrim-leximin; vetëm ai ka mundur kundërshtarët e tij të përbetuar t’i shndërrojë në miq të pasionuar; vetëm Muhammedi (a. s.) ka mundur të mbetët në memorien e vazhdueshme të njerëzve, të cilët nuk e kanë parë, por e ndjejnë frymën e tij dhe e prekin dorën e tij të shpëtimit në botën, e cila gjithnjë e më shumë po pushtohet nga errësira e jo-moralit.
Prandaj, derisa sot e kujtojmë ditëlindjen (mevludin) e Muhammedit (s) mos të na rrëmbejë dëshira për ta parë figurën e tij, por për t’ a forcuar besimin në vlerat e larta të moralit, pikërisht ashtu sikur besoi dhe veproi pejgamberi Muhammed (s).
A ka diçka më madhështore se njohja që në Ditën e Gjykimit do të jemi pranë Pejgamberit (s), sepse siç ka thënë ai: “Më afër meje në Ditën e Gjykimit do të jenë ata, të cilët më kanë besuar edhe pse asnjëherë nuk më kanë parë”; a ka diçka më të vlefshme se njohja që Muahammedi (s) do të jetë mbrojtës për ne në Ditën e Premtuar, atë ditë kur asgjë dhe askush nuk do të mund të na ndihmojë, as pasuria, as pushteti, as autoriteti, as fama, veç se ajo që është shkruar në librin e ruajtur të veprave tona të mira; a ka diçka më të mirë se mendimi që një ditë do të jemi nën mëshirën e All-llahut për shkak se do të jemi në shefaatin e Pejgamberit (S); a ka diçka më të fuqishme në zemrën tonë se besimi të cilin e kemi trashëguar prej Pejgamberit tonë, na i jep kuptim jetës dhe na shpjer deri të qëllimi më i lartë.
Nuk ka asgjë më të rëndësishme se besimi ynë që nuk jemi të vetëm në këtë botë dhe që na pret miku në botën tjetër; nuk ka asgjë më madhështore se njohja jonë që jemi në rrugën e Pejgamberit(s); nuk ka gjë më të bukur se dashuria jonë ndaj Muhammedit të dashur, të cilën e ndjemë ne shpirt dhe e mbajmë në zemër; nuk ka gjë më të mirë se dëshira jonë që të jetojmë në dashurinë vëllazërore, të cilën na e dhuroi Pejgamberi ynë.
Ja përse mevludi në shtëpitë dhe xhamitë tona ka kuptim – që të zgjojë tek ne të gjitha ato mendime fisnike dhe të gjitha ato vepra të mira, të cilat e stolisin më të mirin midis njerëzve më të mirë dhe më të dashurin midis të dashurve të All-llahut (xh. sh.) dhe më të nderuarin midis pejgambereve të nderuar.
Përkujtimi i Muhammedit (s), e vazhdon besimin tonë dhe e forcon qëllimin tonë që të jemi dhe të mbetemi si një trup i vetëm dhe një shpirt i vetëm në luftë për të drejtat dhe lirinë tonë.
Organizimi i ceremonive dhe manifestimeve në ditën e lindjes së Pejgamberit (a. s.)
Që nga kohët e lashta te të gjitha bashkësitë ekzistonte tradita që solemnisht të shënohen datat e rëndësishme nga e kaluara e tyre, siç janë lindja e heronjve, të cilët me veprën dhe jetën e tyre lanë gjurmë të thella në histori dhe ndikim të dukshëm për të kaluarën dhe të ardhmen e tyre. Duke shënuar kujtimin për ta, ato bashkësi, në realitet, shprehnin falënderim, respekt dhe admirim ndaj atyre njerëzve dhe njëkohësisht edhe gatishmëri për ta vazhduar veprën e tyre.
Muslimanët në mbarë botën ardhjen e të dërguarit të All-llahut (s) e konsiderojnë si mëshirën më të madhe të All-llahut (xh. sh.) për njerëzit. “Ne të kemi dërguar, padyshim, vetëm si mëshirë për botët” (Kur’ani), andaj ditëlindjen e tij e shënojnë në mënyrë të përshtatshme me të dhe mësimet të cilat nga All-llahu (xh. sh.) ua komunikoi njerëzve.
Për këtë temë, autori i veprës “Sejjiduna Resulullah”, Abdullah Siraxhuddin, thotë: “Është normale që secili besimtar i vërtetë që është i mençur do t’i gëzohet ditës në të cilën lindi Pejgamberi i All-llahut (s). Ditës në të cilën filloi nuri i udhëzimit dhe i diturisë për gjithë botën. Ditës, në të cilën lindi ai për të cilin All-llahu (xh. sh.) thotë: “Të kemi dërguar vetëm si mëshirë për gjithë botët:” Prandaj, le ta shënoje atë ditë secili mysliman dhe le të jetë i gëzuar dhe fisnik.
Organizimi i manifestimeve të tilla në të cilat do të këndohen fragmente nga sire-ja (jetëshkrimi) i Muahmmedit (a. s.), në të cilat, përveç tjerash do të citohen ajete kur’anore, pastaj do të përmendet nderi dhe kujdesi i All-llahut që tregoi ndaj Pejgamberit të tij, pastaj ruajtja dhe mbrojtja, të cilën Ai ia ofroi atij. Në ato manifestime flitet edhe mbi moralin e Pejgamberit dhe cilësitë e tij. (Një hapësirë e konsiderueshme në përmbajtjen e mevludit i kushtohet temës së Mi’raxhit të Pejgamberit (s) - një ndër temat më frymëzuese jo vetëm për poetet muslimanë, por edhe për ata jomysliman-perëndimor- shën. yni). Aty gjithashtu këndohen salavate dhe selame për Pejgamberin (S), ilahi dhe kaside – poema kushtuar Resulullahut (s) si edhe lutje dhe dua që i drejtohen All-llahut (xh. sh).
Secila prej gjërave të lartpërmendura është mbështetur në sheriat, e dëshiruar dhe e kërkuar dhe që të gjitha ato janë veprime përmes të cilave i afrohemi All-llahut (xh. sh.) dhe që për të gjitha to ka shpërblime të caktuara. Të këtij mendimi janë dijetarët islam të zgjedhur dhe me vlera të pakontestueshme si dhe njerëz të devotshëm e të ditur të ummetit të Muhammedit (a.s.)” (Sejiduna Resulullah, fq. 473)
Kur është fjala për të kuptuarit e mevludit te shqiptarët në përgjithësi, duhet të kemi parasysh një gjë:
- muslimanët nuk e kuptojnë mevludin si lindje (vetëm) në kuptimin biologjik të një personi të caktuar, në rastin konkret të Pejgamberit (s). Më parë do të thuhej që kjo është një lindje e një fryme të re, ardhja e një kohe të re, shkëputje nga besimi i vjetër. Muslimani çdo mevlud e përjeton pikërisht në mënyrë të tillë, duke e kthyer atë në burim dhe origjinë, i cili shpesh harrohet në vorbullat e këtij Ballkan kodrinor.
Në të kaluarën e popujve myslimanë, e në veçanti në trevat tona shqiptare, në mënyrë tradicionale mevludi ishte rast për t’u njohur me për se afërmi me jetën dhe biografinë e Muhamedit (a. s.) e në rastin konkret tek shqiptarët ai luajti një rol jashtëzakonisht te madh, sepse edhe përmbajtja e tij ishte plot me gjëra të pëlqyera, siç është; leximi i Kur’anit, dërgimi i salavateve mbi Muhamedin, recitimi i poezive për të, shpjegimi për moralin e tij, dhënia e ushqimit për të pranishmit, etj, e të gjitha këto veprime në suaza të lejuarës.
Mevludi, pra, është një kornizë në të cilën janë mbledhur shqiptarët dhe e kanë përkujtuar Pejgamberin e tyre në dritën e rolit të tij tashmë të theksuar sa herë, rol i cili ka reflektuar si në të kaluarën, në të tashmen dhe në të ardhmen. Kështu, është e njohur që shqiptarët ngjarjet e tyre më të rëndësishme i kanë shënuar me mevlud, transferimi në shtëpi të re, përfundimi i mirë i ndonjë pune, ceremonia e martesës, synetisë, lindja e fëmijës e madje edhe vdekjen e të afërmeve e kanë përkujtuar me mevlud, etj.
Nëse e shikojmë njohjen e identitetit islam shqiptar në Kosovë, gjejmë që mevludi paraqet një nga simbolet e identitetit tonë fetar, simbol i përkatësisë së një bashkësie në këto hapësira. Secili prej nesh i mban në kujtesë vargjet e recituara nëpër mevlude, në veshët tonë akoma jehon ai muzikaliteti i ilahive, kasideve dhe vargjeve të mevludit, që organizoheshin nëpër shtëpitë dhe xhamitë e mëhallëve tona.
Është tjetër pyetje të kuptuarit e traditës nga pikëpamja tradicionale. Natyrisht se duhet, edhe atë patjetër, të paralajmërojmë që kjo nuk është pjesë rituale e besimit (ibadet), sepse ibadetet i jep Ligjdhënësi, All-llahu xh. sh. ), por ajo është gjithsesi pjesë e traditës, e cila ka pasur dhe ka rol specifik për shqiptarët në Kosovë e gjetiu.
Ata të cilët lehtësisht marrin të drejtën për t’i hedhur poshtë mendimet dhe pikëpamjet e te tjerëve ndaj traditës, duhet ta kuptojnë që vetëm një pikëpamje, një interpretim nuk i jep porosisë atributin e unversalitetit, aplikimit në çdo kohe dhe hapësirë. Mevludi nuk është ibadet i cili i hap dyert e Xhennetit, por është një rast dhe mundësi për t’u mbledhur, afruar dhe përkujtuar Pejgamberin (a. s.) në kohët çfarë janë ato.
Nëse në këtë kontekst e kuptojmë mevludin, me siguri se më mirë do ta kuptojmë Porosinë e Pejgamberit në vendin tonë .
Kur është fjala për mevludin, përsëri duhet t’i kemi parasysh dy gjëra: një gjë është mevludi si tekst – poemë që këndohet me rastin e shënimit të lindjes se Muhammedit (a. s.) dhe diçka tjetër është solemniteti, privat apo publik, me rastin e të cilit tubohen njerëzit që të jenë prezentë aty duke dëgjuar dhe kënduar vargje të zgjedhura të këndimit të mevludit, duke diskutuar për probleme të ndryshme fetare, duke u njohur më mirë reciprokisht dhe duke u afruar shpirtërisht me njëri tjetrin.
Personalisht mendoj se mevludin nuk duhet kuptuar vetëm si këndim i tekstit, vargjeve të shkruara mbi jetën dhe biografinë (sirën) e Resulullahut, por si një formë organizimi që përbëhet nga më shumë elemente dhe aktivitete. Mevludi ka emër të madh, i cili është përhapur dhe kultivuar shekuj me radhë në botën myslimane në përgjithësi, por edhe te ne shqiptarët në veçanti. Mevludet familjare kanë luajtur rolin e dyfishtë në shoqërinë shqiptare duke ruajtur njëkohësisht edhe gjuhën tonë amtare edhe traditën tonë fetare islame. Shpesh ai ishte e vetmja lidhje e myslimanit me islamin. Shumë imamë dhe hoxhallarë, sidomos gjatë kohës së komunizmit, në mevludet familjarë kanë shpalosur dhe shpjeguar shumë çështje fetare, gjë të cilën nuk kanë mundur dhe nuk kanë guxuar ta bëjnë nëpër xhamitë e tyre. Dhe kjo për arsyen e thjesht se në xhami ka qenë rrethi më i gjerë, i përbërë nga njerëz të panjohur dhe të pakontrolluar, të cilët kanë mundur të denoncojnë imamin për politizimin e fesë dhe përdorimin e saj kundër ideologjisë moniste që ishte atëherë në fuqi si dhe indoktrinimin e popullatës myslimane. Ndonëse emri i mevludit është shumë i përhapur në masat e gjëra muslimane, megjithatë ne nuk duhet të mbetemi vetëm tek emri dhe të vetëkënaqemi me pjesën sipërfaqësore të tij. Gjëja më e rëndësishme te organizimi i mevludit (qoftë ai familjar apo publik-manifestiv), është strukturimi programor dhe përmbajtjesor i tij si dhe amortizimi final i burimeve dhe potencialeve njerëzore përmes një strategjie të qartë për një vizion të dakorduar. Përpjekjet e këtilla do ta shndërronin mevludin në një mjet të fuqishëm, një mundësi edhe më tepër dhe një shans i mirë për përcjelljen dhe transmetimin e mesazhit universal të Pejgamberit të islamit (s). Nga kjo kuptojmë se mevludi si tillë nuk është qëllim por mjet për të realizuar objektivat madhore të islamit dhe muslimanëve në kohen e sotme të globalizmit. D.m.th. ai është një nga alternativat e komunikimit masiv me njerëzit për vetëdijesimin dhe sensibilizimin e tyre për të vërtetat e islamit, në kohën kur ato po shtrembërohen nga të gjitha anët si nga muslimanët ashtu edhe nga jomuslimanët. Ai është një prej shumë formave të promovimit dhe prezantimit të vlerave universale të islamit në kohën e vërshimit të antivlerave dhe përpjekjeve gjigante për t’i bërë ato udhë të “shpëtimit” (lexo: shkatërrimit) të njerëzimit.
Prandaj, nëse thua se mevludi është bid’at dhe veprim i ndaluar, atëherë me këtë duhet të mohosh dhe të shpallësh të ndaluar tërë revolucionin mediatik dhe teknologjinë e ngritur për të. Nuk ka dyshim se mevludi është bid’at (risi), por varet si e përdor bid’atin, e përdor për të mirë apo për të keq, e keqpërdor. Në këtë kuptim bid’ate janë edhe gazetat, revistat, radio, televizori, kompjuteri, interneti etj. Pra, sikurse mevludi, edhe këto janë mjete të komunikimit masiv, por me një dallim se janë shumë më të avancuara, më të zhvilluara dhe më të sofistikuara, të cilat kanë një hapësirë jashtëzakonisht të gjerë ndikimi, që për disa sekonda përcjellin lajmin në të gjithë botën. Në fakt, po ta shikojmë çështjen nga ky prizëm, atëherë del se televizori, interneti janë mjete të cilat përdorën jashtëzakonisht keq dhe tmerrësisht në mënyrë destruktive. Mevludi, madje fare nuk keqpërdoret. Përkundrazi... Mirëpo, është interesantë se recipientët e mendimit për mevludin e ndaluar, janë atë, të cilët i përdorin këto mjete në masën më të gjerë për transmetimin e fjalës së All-llahut dhe të mesazhit të Pejgamberit (s). Dhe bëjnë mirë që e bëjnë dhe duhet të bëjnë ta gjithë një gjë të tillë, por shtrohet pyetja, përse vallë anatemojnë përdoruesit e “bdi’atit të mevludit” dhe nuk denoncojnë përdoruesit e bid’ait të internetit.
Për sa i përket çështjes debatuese se mevludi është një lloj shtesë e besimit, fesë, se ai është ibadet etj., kjo nuk është e vërtetë dhe askush nuk e thotë dhe nuk e mendon një gjë të tillë. Ai nuk bënë pjesë në fushën e akidës, besimit (kredo-së islame) as të ibadeteve, por i takon sferës së Da’vës – thirrjes në rrugën e All-llahut (xh. sh.). Është një mënyrë e thirrjes në rrugën e All-llahut, një mundësi e përhapjes së islamit dhe mësimeve islame. Është një aktivitet dhe veprimtari e pëlqyer dhe e preferuar në punën misionarike të imamit dhe të atyre që bëjnë punën e misionarit. Varet krejtësisht prej imamit përkatës se si do ta organizojë ceremoninë e mevludit. Në kohën e sotme ka shumë mënyra dhe mundësi për ta modernizuar mevludin duke ia përshtatur kushteve, rrethanave dhe specifikave të vendit ku ai zhvillohet. Sot si asnjëherë më parë është e nevojshme që në kuadër të mevludit apo në emër të tij, të organizohem aktivitete nga më të ndryshmet që kanë të bëjnë me figurën dhe personalitetin e Pejgamberit të Zotit – Muhammedit (s). Manifestime dhe fushata popullore në shërbim të njohjes dhe prezantimit më të mirë të figurës së Pejgamberit (s) sikurse ndodhi një gjë e tillë në Austri në vitin 2009. Motoja e këtij aktiviteti ishte: “Porosia e Pejgamberit (s) për Austriakët” që konsistonte në hadithin e njohur të Muhammedit (a.s.) lidhur me marrëdhëniet ndërnjerëzore e në mënyrë të veçantë me fqinjët.
“Nuk është besimtar i vërtetë ai i cili fle në gjumë i ngopur e fqinji i tij është i uritur, dhe ky e di.” Ky është mesazhi të cilin Pejgamberi Muhammed (s) ua dërgon popullit Austriak, edhe muslimanëve edhe jomuslimanëve.
Ky hadith është shfaqur në 426 panele reklamash elektronike, të shndritshme dhe lëvizëse në rrugët e 12 qyteteve austriake.
Po ashtu është shfaqur në ekranet informatike në 10 stacione metrosh në kryeqytetin e Austrisë, në Vjenë.
Kjo ndodhi në ditëlindjen e Pejgamberit (s) dhe vazhdoi për disa ditë. Ishte një fushatë shumë e pëlqyer e muslimanëve austriak me të cilën ata deshën t’ua prezantojnë Pejgamberin (s) dhe mësimet e tij paqësore bashkëqytetarëve të tyre dhe atë nëpërmjet thirrjes së tij për solidaritet social pavarësisht nga përkatësia etnike apo fetare.
Shkurt, himnizimet për Muhammedin (a. s.), e as "Këndimi i Mevludit" nuk janë "ibadete" fetare, por janë një traditë fisnikëruese e Islamit (paqes, dashurisë, harmonisë, jetës) në mjediset islame, që ka dhënë rezultate të mira për kultivimin e respektit ndaj Profetit të Islamit dhe të harmonisë vëllazërore midis besimtarëve në Një Zot, në përgjithësi, sepse lartësohen edhe Profetët e feve të Shpallura, paraislame.
Meqë jemi tek çështja e konceptit të bid’atit atëherë të shohim si qëndron puna me të.
Mevludi dhe nocioni i bid’atit (risisë) (2)
Ç’është bidati/risia ?
Reklama 229 x 170.png)
Olsi_Jazexhi_Canada.jpg)
Olsi Jazexhi
ajni sinani portret.jpg)
Mr. Ajni Sinani
Nexhmedin Spahiu 231211.jpg)
Nexhmedin Spahiu
muhidin ahmeti portret.jpg)
Mr. Muhidin Ahmeti
faik miftari portret.jpg)
Faik Miftari
sali shasivari portret.png)
Sali Shasivari
lapsi shkrim.png)
ardian ramadani portret.png)
Mr. Ardian Ramadani
iljasa salihu portret.png)
Mr. Iljasa Salihu
Artan Musliu portret 363.JPG)
Artan Musliu
Opinione te lexuesve
Abdullah Klinaku.jpg)
Abdullah Klinaku
Opinione te lexuesve
blerim gashani portret 98457.png)
Blerim Gashani
Reklama 228 x 90.png)
Komentet
Ky artikull eshte komentuar 43 hereAIIIIIIII MORE BIDATGJI A HALA ME MEVLUDA A SPO KI MA QKA MU MARR .MA MIRE ME KALLXU NAJ SEN PREJ TEWHIDIT E MI LARGU NJERZ PREJ BESTYTNIVE SE ME MEVLUD PA KUR FAR FAJDE.
Nuk e di autori i keti shkrimi sa ka njohuri rreth islamit mirepo nga ajo qe ka shkru shihet se shume ka munges te dijes,une nuk edi qysh mund te thote se te gjithe njerzite e medhej kane festuar ditelindjet prandaj edhe ne duhet te festojm ditelindjen e Muhamedit a.s. nuk edi a e kea te qart qka thote ,pastaje thote se te gjithe ulemja ne islam jane dakord rreth festimit te mevludit edhe per kte nuke di per cilet dijetare flet e shueme shume te paverteta te tjera,nje gje duhet ma pas parasysh se duhet te jem te pergjegjshem qka shkrujm edh ene rastet kur thojm se lejohet nje gje apo ndalohet ngase dikush mund ti marr si te verteta dhe autori i shkrimit ka pergjegjesi per kta kur i lejon apo i ndalon gjerat ne islam,.. E PYES AUTORIN SE KAN FILLU MUSLIMANET ME FESTU MEVLUDIN
Eselamu alejkum...nji pytje pėr autorin e kėti shkrimi:A e festoi ditlindjen vetė Pejgamberi a.s.dhe sa herė e festoi? a ka argument pėr kėtė ?selamat, rexhep@ch
Veq shikoni sa ka hargju ky njeri munde te madhe e sa kohe i ka marr ky shkrim,me pas shkru per naj teme tjeter siq eshte lenja e namazit apo perhapja e harameve ose me ju tregu njerzve se farzet e ZOTIT duhet me i kry hajt thote njeri ama me shkru gjithe ket tem per mevludin kur e dime se nuk ka kurfar rensije hiq,se me pas pas naj rendesi kaq te madhe me siguri Ebu BEKRI,OMERI OTHMANI ALIU e kishin knu bile pa pare e jo me pare qysh e knojn kta hoxhollart i marrin 50 euro edhe hajt,,,,e qysh nuk ban me knu mevlud ateher, bile eshte rrezik gati si ky qe e ka shkru ket tem me than eshte farz me knu mevlud po shyqyr qe nuk paska than
Hajde wehabista hajde
ty atpelqn a stpelqn kjo puna e kti dietar sosht problematike
Une e pyes albanin a e ke lexu ti temen se veq po ja hup prej stamit ashtu, ndersa sa i preket atij qe e ka nikun Muslimani me te ska njeri cka te flet se krejt bosh te koka runa Zot prej njerezve te till as ne pazar e as ne autobus mos i zatetshum.Mua shkrimi me pelqei dhe isha kurioz ta lexoj dhe ta kuptoi qendrimin e autorit dhe vertete ka qasje te shkelqyer
Zaten ju disa te papjekur nuk keni ne mes, ose Shirk ose farz ndersa ne mes nuk keni. Po skeni faj se nuk lexoni veq titullin sju ka dhane Zoti ma shume durim veq keni eufori edhe turr e hygjym.
selamun alejkum Aty ku e ka ceke autori se mevludi eshte mje menyre e dawes une kisha me thane qe daweti ma i mire eshte ai te cilin e kemi mesue prej pejgamberit s.a.s dhe qe e kan percjelle shokte e tij besnike dhe xheneratat e mira pas tyre si tabiinet dhe ne kohet e sodit dijetaret e ehlisunetit.e sa i perkete inernetit e televizionit qe i ka cekur si bidate une kisha me thane qe nuk janbidate sepse mevludi edhe teknologjija nuk kan te perbashket kurnisen i nderuar .Sipas ketij njeriu atehere edhe mjetet e udhtimit hyne ne bidatet e tij se ne kohet e hershme kan udhetu me kafshe e jo me auto mjete luksoze. une kaq kisha ju pershendes,Eeees-selamualejkumwerahmetullahi we berekatuhu e inshalla Allahu naj udhezon zemrat e na mundeson ta dallojme te dobishmen dhe nga jo e dobishmja
selam alejkum vllezer ne nji pjes te shkrimit pajtohem me autorin ku thot se ne kohen e komunizmit ka pas efekt mevludi jo si mevlud por se kan mund te bisedojn diqka apo te tregojn per fe ne at tubim por tash ajo koh ka kalu askush askujt smund tja mohoj apo ndaloj te drejten e te lexuarit mesuarit per ate qe don te dij,tash kemi dijetar shum te mir elhamdulilah kemi edhe literatur islame elhamdulilah mund tlexojm e ta kuptojm realitetin e mevludit,derisa muhamedi a.s nuk e ka festu vet ditlindjen e tij por as ashabet nuk e kan festu pas vdekjes se pejgamberit s.a ateher kjo ne nji far menyre eshte shpikje ne fe e qdo shpikje ne fe eshte bidat,Allahu edin me se miri.per fund lus Allahun xh.sh qe tna mundsoj qe ta njohim te verteten si te vertet dhe ta punojm ate,dhe ti largohemi tepaverts
o alban ti merenjiher lezoje ket literatur kjo osht epara pik nen 2 duhesh menjof mir fjalorin eguhes shqipe qe ta dishdomethenjen e literatures se kuash qellimi aosht qet te qon ne humbje apo iofrom muslimanet ne mesvete muhamedi a.s ka tha tubohni dhe lezoni kuran po nuse nuk dini barem ni ajet kshtuqe na nekto ceremonija dim se shkabomjm ati lezojm kuran ka tregime ne qeshjet e ilamit se ka njerz si ti qe sdin kurgjo dhe ikshillojm
o alban lezoje ket literatur njiherit e tane kshyre se ku asht qellimi aka dobi ajo ejo mumshel qaty e mosmet interesu sesi mei tubu vllezrt musliman se nekto ceremonija na dim shkame bo muhamedi a.s ka thon tubohuni dhe lezoni kuran kshtu qe aty lezohet kuran transmetohen hadith kshillohen vllezrit musliman ne mesvete njofthen etj
o gurbetqar ti po thu se muhamedi a.snuk e ka festu dit lindjen aj nukapas nevoj mugezu per veten se aj osht pejgamber kurse ne duhet me ugezu se i besojm veprat e muhamedit a.s dhe na pse e festojm seti nuk mundesh mema ndal gezimin ndaj resulellahi a.s tinuk i kupto risit qe te ofroj dobi ne kto ceremonija ka vetem rahmet dhe meshir nurun alenur
PER DISA QE ME KAN KORIGJU une ju them juve qe e mbroni kendimin e mevludit dhe festimin e ditelindjes se Muhamedit a.s.fillimishte po ua kujtoj nje hadith prej shume te tjerave rreth gjerave qe futen ne fe pa qen prej fes hadithi i pare eshte ky KUSH E BAN NJE PUNE PREJ PUNEVE QE NUK ESHTE PREJ ASAJ QKA E KEMI VEPRU NE AJO QESHTJE DO TI REFUZOHET,...hadithin e transeton gruaja e P.A.S AishjaNuk e di kush mund te marr guzimin e te thote se ne edojm MUHAMEDIN a.s me shume sesa shoket eti qe Allahu i ka lavderu ne KURAN apo te mendoj dikush se qdo tubim qe bahet i ofron njerzit te Allahu ngase kjo eshte FE E ALLAHUT qe e ka kompletu nuk kem qka te shtojm as ti hjekim dhe se as dashurin per Muhamedin ta festojm ne menyra qfare nuk kan qen te njohura te sahabet e as te tabiinet e as
selam alejkum vllezer,me fal o vlla sadri po eshte evertet se un thash qe nuk e ka festu pejgamberi a.s. dhe nji gje qe nuk eka festu pejgamberi as aj nuk do ta festonte edhe une bashk me ty dhe me shum vllezer musliman te tjer i gezohemi drites se vertet lindjes se vules se pejgamberve por nuk e festojm ate sepse jeta e muslimanit duhet te jet me kuran dhe sunet eun teri sot askund skam lexu apo skam ndegju qe asht festu ditlindja e pejgamberit me mevlud po sikur mevludi te kishte baz ne fe ate do ta kishin ba shoket e pejgamberit,nuk kam kurgja kunder tubimeve nese ke lexu me vemendje komentim tim edh eune kam kerku tubime te msojm se bahsku per fe te qojm salavate mbi pejgamberin s.a te lutemi per te dhe gjith umetin etij por jo me mevlude,Allahu edin me se miri,eselamu alejkum.
mfal vlla sadri por edhe nji deshta te them se un askujt nuk kam te drejten tia ndaloj qfardo gezimi qoft une them ate qe di nese di diqka?i plot fuqishem dhe i plot ditur eshte vetem Allahu xh.sh. por edhe nurune alenur mesa edi uneeshte drit mbi drit e drit mbi pejgamberis s.v nuk mund te jet mevludi nese e ke pas mendimin ati nese skam keqkuptu diqka por qeshtja eshte tek muhamedi s.v dhe mevludi dhe kjo mben ta kuptoj ashtu?muhamedi s.v eshte drit e njerzimit ejo mevludi,ti mund te festosh mund te gezoesh edhe une bashk me ty gezohem per lindjen e pejgamberit dhe per ate qe na ka ba zoti tjemi ne ket fe tvert,ma ban hallall vlla nese tkma keqkuptu por ashtu kuptova dhe kam borxh nkorrigjim ashtu siq ke ti ndaj meje dhe qdo vlla ndaj vllaut musliman,eselamu alejkum
...kush ka festu familjarisht mevludin ne trojet shqiptare e ka Islamin rrenjesisht ,ndersa disa te tjere qe meren prere me harame e me bidate jan krejt ata qe dikure kan qen HARAMXHIJE ::::::JU LUTEM MOS U MERNI ME BIDATE SE JENI TUJ E LUFTU ISLAMIN ME ISLAM kete e ka thene shejh El-Buti lexoni pak e do te shihni se cfar ideologjije fetare keni ju................................................... e shkrimi qenka shume i mire i lumte Autorit.s.a.
Selamu alejkum prof. i nderuar.Urime pėr tekstin dhe urime gjithve ditėlindja e tė Dėrguarit tė fundit tė Allahut s.a.v.s..Teksti ishte nė nivel mjaft shkencor islam qė pėrmban edhe njė dimension psikologjik islam.Me repsekt, Behxhet JASHARI, Shkup
Paqja dhe pėrshėndetjet tona qofshin mbi tė dėrguarin e ALLAHUT Muhamedin alejhi selam.E vetmi burim dhe argument ku thiren muslimanėt janė Kurani fjala e Allahut tė Lartėsuar dhe suneti vepra e tė dėrguarit Muhamedit alejhi selam. Mevludi tė cilin e shpikėn Fatimidėt gjatė historisė ka shėrbyer vetėm si ekuivalencė kundrejtė tė krishterėve gjegjėsishtė formave tė tyre tė madhėrimit tė Isait alejhi selam tė cilin ata sot e kėsaj dite e konsiderojnė si zot tė tyre, ose si bir i Zotit ose si njė nga tre ati, i biri dhe shpirti i shejtė. Thėnė mė thjeshtė Mevludi ėshtė vetėm njė plagijat i krishterimit, ku figura e Isait zėvendėsohet me Muhamedin alejhi selam.
s.a vlla alban un e kam degju jakup hasipin rahmetliun se qe thot per mevludin dhe nukam se qka te shtoj mateper se na jemi te vegel ne kto pun ma ban hallall s.a
s.a vlla alban un e kam degju jakup hasipin rahmetliun se qe thot per mevludin dhe nukam se qka te shtoj mateper se na jemi te vegel ne kto pun ma ban hallall s.a
s.a o vlla gurbetqar inshalla allahu nafal nesejemi te gabuar ne kto komente po ndosht njoni e kimi tamam po popres pjesen e 2 te shohim se qka pona ofron autori ma ban hallall tedu oo vlla musliman per hir te islamit dhe kombit
Eselam alejkum Vllezėrit e mi dua te ju tregoj nj fenomen per kosov qa po ndodh per 20vjet efundit per vendet tjera nuk e di pėrpar kur u bėjke suneti,dasem,fjal nuse etj u bėjke edhe njė mevlyd ku u bojke muhabet pėr allahun xh. h. dhe tė dėrguarin e tij a.s.besa u dufke me marr edhe abdes se nuk ėshtė mirė haram sbon pa abdes ku bohet muhabeti i allahut ,besa edhe thmija msojshin familja ndigjojshin mershin mėsim diqka.E na erdhen disa kushtimisht po i quaj qe po lexojn po thojn se kinse mevlydi nuk paska vler, e njerzit qka ska vler ani poshkojm nė restoran se ai qi e ka njė gzim don me bo nje aheng e nė restoran :pihet alkoholi cullakhonja e jo qfar tjeter HARAM,kėta vėllezrit e dashur qė po thojn se nuk ka VLERė Nė tė dalin e ne ti ndalin nėse mujn eselam alejkum
hallall te qofte Bujar se shume mire e ke spjegu por cka tju bejsh do vllaznivejan tuj e tepru me emocione gjoja se dijne dicka,,,Allahu na ndihmofte une do ta festoj mevludin e ata qe nuk e festojne le te gjejne kohe e ne te meren me SHKIJET e pa besimtaret se humbin shume kohe me ne besimtaret e sinqerte qe e kemi fene me tradite familjare....S:A
selam alejkum o vllezer musliman spari dua tju them se minimum 10 min u mendova a te komentoj kto komente perseri apo jo duke pas frigen se shejtani kur nuk mundet me na shty me ba harame na shtin me ba pun qka jan me pak te mira e ne jemi kap ketu me ni qeshtje qe nuk eshte e vogel por kemi edh eqeshtje tjera me te mdhaja qka duhet kryer ne si musliman por edhe nese kemi komentu ket shkrim nuk dot thot se kemi armiqsi ndermejt veti siq po shoh ne komentet e disa vllezerve qe po folin ne forcen e nervozizmit e jo ne forcen e argumenteve,fundja secili mun te veproj ashtu siq mendon se eshte e drejta Allahu na udhzoft ne te drejt inshAllah,ikemi borxh njeri tjetrit keshillen por jo udhezimin e nuk na takojn neve ato fjal mernu me shkijet,ose na kan ardh do tjer,kush qenkan ato tjer
valle a sqenkan vellezerit tan ata a jan musliman edhe ata ndoshta ne nji xhami falemi lidhemi pas nji imami e madherojm nji zot kemi nji pejgamber a na takon neve te themi ksi fjal un e di qe duhet te merremi edhe me jo muslimanet por ka dikush qe merret edhe me ta deri sa ne ketu zihemi se kush ka te drejt por nuk don te thot se nese dikush fal namazin dhe ka nji mjekerr dhe puna e fes u kry jo feja jon eshte shum me e madhe shum me e gjan muslimani ka edhe shum pun tjera shejtani gjithnji punon per te keqen ton dhe ne gjithnji duhet te punojm te mbrohemi nga e keqja e shejtanit edhe nese dalim pi namazit se bashku nuk dot thot se jemi krejt ok ne fe duhet keshilla se gjithnji egziston diqka edhe me mir se e mira por edhe e kunderta Allahu na mbrojt nga e keqja e shejtanit inshAllah.s.a
ADIN DIKUSH ME I KOMENTU DISA FJAL TE MEVLUDI NGA JU kush e kenon e kush e ngon ka shum sevap por atina qe i bahet njeti pa hesap. DHE kush e kenon ket mevlud ate vjet si bahet as ni qeder atij
komentin tim du me e nda ne disa pika dhe kisha kerku me pas saber e me lexu1 askush nuk e mohon se mevludi eshte perdor si mjet per davet sidomos ne kohen komuniste, por ne te njejten kohe ka qene edhe adhurim dhe kjo jo vete te shqiptaret por mevludi dihet se qendron qe nga shekulli i katert, pra ka qene adhurim perveq asaj mjet per davet, sepse autori si duket i ka ik realitetit kur ka thene se mevludi nuk eshte qellim, dmth autori do qe ta modernizoj mevludin dhe tia humb efektin e adhurimit e te mbetet vetem mjet, kete ceshtje e ka gabim, pasiqe nuk mund ta mohoj askush, se ata qe kendojne mevlud besojne se e quan ne vend nje adhurim tek Allahu, per dallim te perdoruesit te netit, daven qe e ben shpreson tek Zoti shperblim e jo per perdorimin e netit, vazhdon
pasiqe pam se mevludi nuk eshte vetem mjet por edhe qellim, pra adhurim atehere e themi fjalen e Malikut kur thote: Cka nuk ka qene ne ate kohegjeneratat e ndritshme fe, as sot nuk eshte fe,, Allahu thote: Sot persosa per ju fene dhe zgjodha per ju Islamin, i Derguari thotw: Nuk kam lan dic qe ju qon ne xhenet vetemse ua kam treguar,,, gjithashtu thotw: Kush vepron dic qe nuk eshte nga urdheri yne, ajo veper eshte e refuzuar.. po te ishte adhurim dhe veper e mire do te na prijshin njerezit qe me se shumti e dashten te Derguarin, sahabet, tabiinet, dhe te tjeret , por mevludi eshte shfaqur ne shek, e katert, dhe a e din nga kush nga njera prej grupimeve te rafidive, pra fatimit,, rrenje e shiave ekstremist,, vazhdon biseda mes dy talebeve rreth mevludit,,,
biseda e premtuar: nje hoxhe pyeti tjetrin tri pyejte dhe i tha nese me pergjigjes korrekt edhe une do ta festoj mevludin,pyetja e pare: Mevludi a eshte adhurim apo mekat? i Tha i nevrikosur dhe me A te madhe Adhurim.pyetja e dyte: per kete adhurim a ka qene ne dijeni i Derguari apo jo? U mendua pak dhe tha po e ka ditur.pyetja e trete: pasi qe e ka ditur a e ka kumtuar tek njerezit apo e ka fshehur?hmmm ketu u ndal ,, po te thoshte e ka ditur dhe nuk e ka kumtuar do te thoshte fjale te kufrit,, sepse i Derguari me deshmine Allahut e ka kumtuar te gjithe mesazhin,, po te thoshte e ka kumtuar te njerezit, do ta pergenjeshtronte historia, sepse asnje njeri ne fytyre te tokes nuk thote se mevludi ishte prezent ne kohen e te Derguarit e as te tri gjeneratave,,a doni te vazhdoj...
Disa kėtu nuk po e di a nuk po dijn a nuk po dojn inshalla ėshtė e para e Allahu ja u shtofte i udhzoft diturin se vetėm ai mundet me izen e tij.Do tė filloj prej njė hadithi tė njohur tėDėrguarit ku ju drejtohet sahabve,, shokėt e mi e vėllaznija e mij ,,njeri nga sahabėt e pyet ja Resululla si na shokėt e ata vllazni kur ata as nuk te shohin as nuk te nė dixhojn thot po por ata besimin do ta ken si mu pa e mum ndixhu.Nė mevlyd bohet muhabet pėr Allahin dhe te derguarin e tij nuk bohet muhabet i dynjes .Ende nuk kam ndigju se ka bo dikush mevlyd per shok per vlla ,per babė,per nėnė po.
SIKUR TE KISHE PASE NDONJE AFRIM TE ALLAHU ME FESTIMIN E DITELINDJES SE PEJGAMERIT A.S ME SIGURI PEJGAMERI A.S NA KISHE KALLZU.
....S.a ky Talebeja dinka dicka paha mesuar po u dashka ende te mesoje...............sna duhet prej kty far talib.. shume
Vetė Pejgamberi s.a.v.s. e ka festuar ditėn e tij tė lindjes. Nė njė hadith tė transmetuar nga Enesi ra, nė Suneniin e Imam Bejhekiut, v.9 fq. 300 nr. 43, tregohet qė Pejgamberi s.a.v.s. sakrifikoi disa kafshė dhe kreu akikėn pėr vetėn e tij pas shpalljes sė Pejgamberisė.Imam Sujutiu deklaron qė kjo nuk ishte akika e tij nė sensin tradicional, sepse gjyshi i tij tashmė e kishte bėrė akikėn e tij. Nuk ėshtė e lejuar tė pėrsėritet njė akt sheriatik qė tashmė ėshtė kryer. Imam Sujutiu deklaron sė qė arsyeja pėr sakrificėn e kafshėve ėshtė akt i falėnderimit dhe pėrkujtimi nga Pejgamberi s.a.v.s. pėr lindjen e tij.Imam Sujutiu konkludon qė ėshtė mustehab e pėlqyeshme pėr ne qė tė festojmė mevludin si nė tubim bashkėrisht pasi qė Pejgamberi s.a.v.s. sakrifikoi kafshė dhe shpėrndau ushqimin prandaj edhe ne duhet tė bėjmė tubime dhe tė shpėrndajmė ushqime dhe tė gėzohemi nė mėnyrė tė mirė Husn Meksid fī `Amel-il mewlid nga Imām Xhelāl ud-Dīn es-Sujūtī, fq. 64-6.Disa kritik mund tė argumentojnė me atė qė, pasiqė akika e Pejgamberit s.a.v.s. ėshtė bėrė nė periudhėn e xhahilietit, ai deshi ta ripėrsėris atė qė tė sigurojė efektshmėrinė e saj. Mirėpo, ky argument nuk ėshtė i pranueshėm, pasiqė ai qė argumenton me kėtė duhet tė pėrgjigjet nė atė se pse nuk janė pėrsėritur veprat tjera nga Pejgamberi s.a.v.s.?Pėr shembull, pse nuk e ka ripėrtėrirė pėrsėritur nikahun e tij me Hazreti Hatixhen rad qė e ka bėrė para Pejgamberllėkut?E ėshtė e ditur qė nikahu ėshtė mė e rėndėsishme se akika, pasiqė nikahi ėshtė farz, e akika ėshtė mustehab. Tė ishte e nevojshmė ri-pėrsėritja, do fillonim prej akteve prioritare si nikahu e jo prej akteve jo-tė-detyrueshme, tė pėlqyeshme si akika.
e.a Alalhu te shperbleft vlla sadri dhe juve t egjith te tjerve qe keni qellime te mira ne keto komente po njo jukisha pyet ake ndonjeri prej juve me ditull magjister apo dr se me sa e di un autori i shkrimit esht magjister e ti vlla sadri na ke sjell nje argument shum te fort edhe nje her Allahu te shperbleft
titullin dr i nderuari po spo di qfar dr asht po i fes jo me siguri
Ditlindja ėshtė bidat por mė e rėndė ėshtė tė thuhet se Muhamedi alejhi salatu weselem ėshtė mbrojtėsi ynė mbrojtėsi ynė, mbrojtėsi ynė i vetėm ėshtė ALLAHU I MADHRUAR.
Selam AlejkumNuk deshiroj askėnd nga komentuasit tė ofendoj por deshiroj qė tė gjithė ne qė po komentojm sė pari tė shohim a kemi argument pėr qėndrimin tonė, argument bindėse apo jemi bėrė si papagallat dhe pėrsėrisim diēka ēka kemi ndėgjuar nga njė person apo nga disa persona.Mandej duhemi bėrė pyetje vetės a thua qėndrimi ynė nė kėtė ēeshtje ėshtė qėndrimi I shumicės sė ulemas apo qėndrim I disa nga ato?Kur do ti sqarojm dhe ti mbledhim tė gjita argumentet tė gjitha punimet shkencore pėr kėtė ēeshtje duhet bėrė pyetje pėrsėri athua jemi nė gjėndje tė japim mendimin valid athua jemi aqė tė pajisur me dituri fetarė qė tė japim fetva pėr kėtė ēeshtje?Nėse njė grup qė kėtu po komenton me haram dhe bidat ėshtė I bindur se ka te drejtė le tė ecin mė tutje dhe le ti pėrmbahen asaj por mbasi argumentet nuk jan tė prerė pėr kėtė ēeshtje se ėshtė haram dhe bidat nuk ėshtė ēdo bidat I refuzuar atėherė le tė lejn ata qė pėrkrahin kėtė mėndim tė lire tė veprojn simbas mėndimeve tė dijetarve qė kan lejuar kėtė gjė. Nuk dua tė publikoj me kėtė rast dijetarėt qė e konsiderojn Mevludin si manifestim tė dashurisė ndaj Pejgamberit s.a.v.s. si tė pelqyer por nė qoftėse dikush deshiroj le tė kerkoj se do I publikoj. Jo se tė tjerėt nuk I din por si argument sė Mevludi ėshtė veper e pėlqyer dhe e praktikuar shekuj me rrallė ne gjitha viset ku musimanėt jetojn.
Pajtohem plotsisht me 2,komentimet e fundit,por ky bidat,mos te mirret si njeobligim per tjere.Kujtonu,vetem,ne lutjen-duvan,qe me se shumti Pejgameri i ynee ka perdorur me se shumti:All-llahume...Zot,shliro,dhe mos shterngo.Pra,kushka mundesi,pse jo,le ta ben,pa u thirre ne forme-ditlindjen,por ne respekt e nedashuri qe ka ndaj Pejgamerits.a.v.s.Pra,pa kurrefare obligimi qe ky festim tebehet si nje detyre per te gjithe.Zakonisht njerezit jane te prirur ndaj shumesteprimeve te panevojshme e te palejuara.Njeriu eshte i preokupuar sod me problemet jetsore,dhe vetem ai qe nuk esht ne mend kujton,qe jeta eshte e thjeshtedhe pa kurfar problemi.Kur te thjeshtohen gjerat-ato edhe zgjedhen si eshteme se miri
se.a.o i nderuar autor sa i perket televizorit inter.radios , vetures,bicikletes ti ne to mundesh me ndegju ders apo kuran apo jeten e resulullahit si nasiat por jo edhe mevlud.dhe dallimi ne mds tyne eshte se ne tv munde te ndegjosh dhe te mesosh per fe ,kurse ne mevlud qajo e 500 vjetve qe eshte shpikur nga armiqt e islamit.
Kur hoxha ende nuk e ka te qarte ceshtjen e bidatiti , a xhemati po lyp me kuptue...hmmmm...e cuditshme..skam koment..normal o ju vllezer te nje vizit per mevlud 20 ose 50 euro.....
Jo tash mevludat i kemi hjek e i kemi zevendesu me nje haram te madh, neper restorane burra e gra e muzike e alkohol. shko msojav tewhidin qatje vlla, subhanallah po tewhidin mun jav mson nmevlud e jo ndisko qe ju qe po jav msoni tewhidin jeni bo shkak qe me zevendesu mevludin me ksi senesh.
selam alejkum.