Goditja e rradhës

Republika e maqedonisë që prej themelimit të saj nga ana e Titos dhe ish regjimit komunist jugosllav, ka patur një sërë problemesh të brendëshme dhe të jashtme. Si probleme më të theksuara të natyrës së jashtme janë problemet me shtetet fqinje të cilët ia mohojnë identitetin popullit sllav që jeton në Maqedoni, e që e mori si trashigimi eksluzive përkatësinë maqedonase, gjë që i shkakton kokëçarje të mëdha në proceset euro-atlantike.

Problemi i trashigimisë së maqedonizmit antik dhe antikvizimi që promovohet me të madhe nga strukturat nacionaliste djathtiste në Maqedoni, doli në shesh si pengesë kryesore e integrimit të Maqedonisë në kohën e fundit, kur Maqedonia u përfshi në grupin e shteteve kandidate për pranim në NATO dhe BE. Samiti i NATO-s në Bukuresht në 2008-tën dhe samiti i Këshillit Evropian në Bruksel në Dhjetor të 2009-tës, dëshmuan qartë se Maqedonia ballafaqohet me probleme serioze dhe nuk ka perspektivë evropiane nëse vazhdon me këtë kurs të një politike nacional-romantiste dhe përvetësimit të trashigimisë kulturore dhe historisë së tjerëve.

Në planin e brendshëm probleme as që mund t’u gjindet fundi. Kur është fjala për shqiptarët, më mirë është të parashtrohet pyetja se çfarë probleme pushteti sllavo-maqedon nuk u bën shqiptarëve e jo se çfarë problemesh u bën, ngase problemet që nuk ua bën mund të njihen në gishta, ndërkaq ato që ua bën nuk kanë numër.

Po ashtu, Maqedonia ballafaqohet me probleme të mëdha ekonomike, të cilat qeveria aktuale mundohet t’i kamuflojë me alarmimin e luftës gjoja për mbrojtjen e identitetit nacional të maqedonëve dhe shpëtimin e kombit nga fshirja prej listës së popujve të botës. Për këtë qëllim ata kanë diktuar një politikë tipike moniste të kohëve të kaluara kur për ideale të partisë dhe ideologjisë duhej ngrënë edhe bar. Në vend që të mendojë se si t’i dal në krye problemit, qeveria vazhdon të jetojë në botën e ëndrave duke e bombarduar opinionin me reklama mediale për të arriturat e mëdha, në fakt inekzistente, të qeverisë.

Por, nga veprimet e deritashme të të gjitha qeverive sllavo-maqedonase, është bërë shumë e qartë se nuk janë vetëm reklamat ambalazha me të cilën qeveria e mbulon paaftësinë e vet dhe humbjet e mëdha në ekonominë e vendit, por në këtë drejtim ata kanë përdorur edhe një metodë mjaft të mbrapsht të trashiguar nga baballarët komunist të ish jugosllavisë e pse jo edhe të kohëve më të hershme, gjegjësisht montimin e proceseve të caktuara për ta tërhequr vëmendjen e opinionit dhe për ta larë veten para popullit se ja, gjoja Maqedonia na qenka në rrezik. Kështu, qeveria aktuale dhe ato të mëparshme, në viset shqiptare kanë intervenuar në formën ma brutale për të zënë një person të kërkuar nga ata, ndërkaq të njejtin e kanë patur para syve për çdo ditë. Realisht, ata nuk kanë patur për qëllim të zënë dikë, por thjesht të demonstrojnë forcë mbi shqiptarët, të sulmohen fshatrat shqiptare me helikopterë e mjete të blinduara, që u ngjajnë më tepër skemave të luftës. Këashtu ndodhi në Brodec të Tetovës, në Haraçin të Shkupit e në shumë vise tjera, mos i numërojmë të gjitha. Mu në ato vende ku gjatë luftës nuk mundi të depërtojë ushtria e Ljupço Georgievskit, vojvoda tjetër i VMRO-s, Nikolla Gruevski, premier aktual i Maqedonisë, deshi të tregoi se ai mund të shkel në ato vise me policinë e tij speciale dhe ta maltreton popullatën shqiptare.

Cila është goditja e rradhës?

Për t’i kamufluar problemet serioze në planin e integrimeve euro-atlantike dhe të financave dhe ekonomisë, Gruevski kësaj rradhe ka gjasa të monton diçka kundër veprimtarëve islam, gjë që e ka bërë edhe ma herët.

Nga vizita e fundit që ia bëri qeverisë cioniste izraelite, u ngrit problemi i gjoja funksionimit të Al-Kaidës në Ballkan, e në këtë kontekst edhe në Maqedoni.

Realisht, kjo nuk është kurgjë tjetër pos një tentim për të gjetur fajtor kujdestar dhe për t’u goditur veprimtaria islame që aspak nuk ka të bëjë me aspektin militar në Maqedoni dhe në vendet tjera në Ballkan.

Ekziston rrezik i madh që në emër të luftimit të Al-Kaidës dhe terrorizmit të luftohen shoqatat joqeveritare islame në Maqedoni, të cilat zhvillojnë aktivitete kulturore dhe aspak nuk kanë të bëjnë me gjëra të kësaj natyre për të cilat kanë folur sllavo-maqedonët me cionistët.

Kështu, rreziku është që stipendimi i studentëve përmes rrugëve legale, që është humanitet i dorës së parë, të etiketohet si larje parash dhe financim i terrorizmit, ndërkaq shoqata të ndryshme islame të cilat veprojnë në mënyrë legale dhe sipas rregullave që parasheh ligji, të etiketohen si qelula që punojnë për Al-Kaidën në Ballkan. Po ashtu, rreziku është i madh që edhe veprimtaritë kulturore, si që janë: botimi i librave, revistave, tribunat, etj, të cilësohen ci veprimtari destruktive në shërbim të terrorizmit.

Tërë këtë do ta kamuflojnë me propagnadën e gjoja ndërprerjes së kanaleve të financimit të terorizmit duke lansuar gënjeshtra në opinion se gjoja këto shoqata në fakt janë mbulesë e veprimtarive të huaja dhe financohen nga palë të dyshimta.

Nuk ka kurgjë nëse ata e vërtetojnë se një organizatë e caktuar është e tillë, por jo të flasin pa fakte dhe thjesht vetëm pse pranon ndihma nga shoqata simotra islame nga vendet arabe të gjindet në bankën e të akuzuarve. Vallë, nuk paska kurgjë nëse një student merr bursë nga Sorosi apo nga ndonji organizatë tjetër perëndimore, ndërkaq na qenka kijamet nëse njël student tjetër merr bursë nga një shoqatë arabe? Mos qekan ndihmat e të parëve humanitet, ndërkaq të të dytëve krim? A nuk destinohen për të njejtin qëllim? Vallë mos qenka çdo gjë islame terrorizëm, e çdo gjë perëndimore humanizëm dhe bamirësi? Vërtet këto janë standarde jo reale vlerësimi, dhe nëse flasin për diçka flasin për krizën në të cilën gjinden bartësit e këtyre ideve.

Kështu u vranë muslimanët nga Pakistani të cilët ia kishin mësy rrugës së gurbetit në të zezë te vreshtat e Rashtakut në Shkup në vitin 2002, dhe më pas u akuzuan se kanë qenë grupe teroriste të cilët kanë përgatitur aksione terroriste në Evropë. Kjo mund të ndodh edhe tash.

Tash, pas muhabeteve me qeverinë cioniste për rrezikun nga Al-Kaida në Ballkan, ekziston rrezik i madh që cak i rradhës të jenë shoqatat islame joqeveritare në Maqedoni. Inshallah Allahu na ruan nga sherri i qëllimkëqinjve.

•  
•