Loke, erdha!

Në prag të përgatitjes shpirtërore, në pritje të musafirëve në shtëpitë e veta. Po, po të huaj në vatrat e tyre, rrugët përplotë me të tillë, kufinjë të stërmbushur me udhëtarë. Lotë të përcjellura me ujë gëzimi. Dy javë të gjata të cilët zëvëndësojnë motin, javë të ndara në dysh, javë ardhjeje e vajtjeje. Në faqet e historisë shpesh hasim projektin e njëfarë Vaso Cubrilovici I cili krijoi Tuqinë moderne me arnautë. Arnautë të cilët nipëritë e tyre jo më shumë e jo më pakë janë në gjendje të thurrin fjalitë “gjyshi im dikur ishte arnaut” dhe kaq, as që dijnë se kush ishte Fan Noli, imam Vehbi Ismaili, Skenderbeu, Hasan Prishtina etj. Vallë si ta quajmë këtë person arnaut të turqizuar apo turk të arnutizuar.?? Ky djalosh I bukur, a thua sa peshon në anën e tij faji, nga fakti se në brendinë e tij hasim gjak Skënderbeu? Sidoqoftë për të mos lodhur ty I nderuar lexues, bëjmë një hap më parë. Këtë rast e ka kapluar vala e historisë. Por, ajo që është për tu dhimbsur është arnautizimi modern apo më mirë thënë perëndimëzimi I vëllezerve tanë. Vëllezër të cilët po dhurojnë trupin e tyre Perëndimorëve, të mirat materiale njashtu në të njëjtën adresë, për në mëmëdhe nuk I mbete gjë tjetër vetëm të dhurojnë lotët e përcjellur me një oqean përmallimi për loket, loke të cilat po I presin me shami të bardhë, loke e cila çdo agim pret nipëritë e mbesat e saja, por sa ka vlerë ardhja e tyre kur kjo loke gati nuk I njeh e as që mund t`I kuptojë ngase ai nip bukurosh e ajo mbesë e ëmbël nuk din të thurrin fjalinë ‘si je moj loke’? fjali e cila freskon zemrën e saj, lokja nga dashuria shprehet” eja të të puth ballin” mbesa e vogël fare nuk ia jep ballin, ngase nuk e kupton, jo jo nuk e kutpon se ajo I takon fushës së atij bukuroshi të arnautizuar (më butë thënë të perëndimëzuar). Përderisa prindërit e tyre shoqërohen me ëndërra e asgjë më shumë për vendlindjen e tyre, duke kujtuar abetaren e vjetër por të ëmbël, mësuesin e thinjur I cili fliste shqip, shoqërin me xhep të zbrazur (shoqëri e pasuruar me buzëqeshje e me sinqeritet). Në momentin që ky prind lirohet nga ankthi vendos në vete” Nuk mundem më të përballoj, nuk më pëlqen kjo pleqëri, rini e cila më largoi nga prindërit, pleqëri që tani më largon edhe nga fëmijët e mi. Nuk dua të jetoj me xhep të pasur e I kapluar me mallë, dua, dua varfërinë time që dikur e kisha, varfëri e përcjellur me përkdhelje prindërore ” Kurse ata të cilët duhet menduar për mos krijim të një perëndimëzimi e asimilimi, fare nuk brengosen e madje as që kalon nëpër kokat e tyre një parandalim I tillë apo për një kthim të tyre në mëmëdhetë e tyre. Jo, jo, fare nuk lodhen me këtë gjë kjo pjesë e qenieve për arsye se më primare për ta është vurja e çmimit të teleferikut për në Vodno (Kryqi) apo ndoshta janë të preokupuar me vazhdimin e projektit te kishës së jerusalemit në kalanë e Shkupit? A thua o ju të cilët përdorni vetëm dy gishtërinj (edhe atë gjysmë të fjetur në parlament) nuk po I shihni këta të rinjë si hikin për në Perëndim, a thua nuk keni ndonjë pjesëz ndërgjegje për kthimin e këtyre? Pyes veten a thua nuk ju dhimbsen këto loke të cilat janë lodhur duke lotuar e duke I shprehur “”Udhë të mbarë”. Jo jo ju nuk keni kohë të merreni me probleme të kësaj natyre ngase keni për detyrë të kryeni “ Mbretërinë e kafshëve” edhe atë kafshë të vjedhura nga komshit, në mes të kokëqyetit. Jini të sigurt se nuk ju paralizohet goja nëse në parlament përdorni ndonjë fjalë të nxjerrur nga fjalori ekonomik. A thua deri kur do të bisedoni vetëm për patriotizëm (patriotizëm duke u fishkëlluar organet e barkut popullit)? Më brenë një pyetje e cila I takon kutisë së Pandorës pas një kohe shumë të shkurtër “ kë do të përfaqësoni e nga kush do të kërkoni kokrra’?

•  
•