To be or not to be!

Ashtu i ulur pranë kompjuterit, duke shfletuar dhe hapur faqe të ndryshme, hasa në një vendim të njëfarë Çubrilloviqit të kësaj kohe moderne.

Vendim ky i cili qenka i mirë, por paksa i përshpejtuar. Vendimi ka të bëjë me mësimin e gjuhës e maqedonishtes që nga klasa e parë. Kjo më shtynë të kthehem prapë, aty kah vitet e 1988-89, kur patrioti apo thënë më mirë, shkatërruesi i vetvetes dhe i kombit të vet, ku përherë të parë në vendin e quajtur Gazimestan hoqi fasadën e tij shoviniste dhe, në të njëjtën kohë afishoi sloganin "Kosovo je srpska kolevka". Aso kohe nuk e kuptoja se çfarë kuptimi kishte ky slogan. Por, me kalimin e kohës e mësova se ç’paska qenë ajo fjali. Atëherë mendoja dhe thosha se si është e mundur që "kolevka" të qëndrojë larg nënës afro 400 kilometra. Nga fakti se nëna e mirë i jep gji fëmijës për së afërmi, e jo nga larg. Por, me kalimin e kohës, doli në shesh qëllimi i atij patrioti, i cili nuk qe në gjendje të mbajë territorin e vet e lëre më, edhe vendet tjera ti kolonizojë. Çfarë ndodhi në fakt? Faktori kohë e akuzoi, si dhe në të njëjtën kohë dëshmoi se ky njeri në prapavijën e tij kishte një projekt të pamenduar fare mirë, mos të them të shpejtuar.

Përderisa në historinë më të freskët jo më larg se 10 vite një patriot u shpall "Brat...." për patriotizmin e tij të ekzagjeruar kundrejt shqiptarëve. Bile, bile ky farë "Brat-i....." nuk donte as të ulet përballë atyre që rrinin e i mbronin pragjet e tyre shekullore, me arsye se ai kinse nuk donte të bisedojë me njerëzit të cilët i konsideronte të njëjtë sikur ata të ETA-së. Por elementi kohë ç’bëri dhe ç’zbuloj për këtë patriot? Padyshim që ia siguroi një biletë falas deri në Hagë, ia tregoi rrugën, njëkohësisht atyre atje, ia tregoi edhe elementi kohë e u tha" unë që mbaj emrin kohë mundem të fali, por nuk mundem të të harroj, ja ky është ai."

Ata të cilët e shpallën "Brat...." këtij i thanë: na vjen keq, por ke vepruar kundër ligjit, ja ku e ke vendin". Por, ky doli më i mençur dhe topin, top ky i cili pothuajse ishte mjaft i nxehtë, ia hodhi shokut të tij, kurse ky i fundit nga temperatura e lartë nuk mundi t’ia kthej topin mbrapa, kështu që topi i mbeti atij.

Për mos ta lodhur lexuesin, dua të kaloj në qëllimin konkret! Ky ministri, i cili nuk është fare pishman se, e ka sjellë një vendim të këtillë për të mësuar gjuhën e tij, shqiptari i vockël i cili ende nuk i ka njohur mirë lojërat e fëmijërisë, tenton t’ia imponojë gjuhën e tij, gjuhë kjo e cila ka probleme me “komshit” e vet, gjuhë kjo e cila aq shumë i ka mbrojtur dhe ka kultivuar për heronjtë e vet, saqë të njëjtin hero, e has në Maqedoni edhe në Bullgari. Po mirë më trego ky hero është i yti apo i tyre? Ndaj nuk thuhet "hop" para se të kërcesh lumin, nga fakti se ka gjasa reale se mund të biesh në ujë, e sidomos në këtë temperaturë të ulët. Ndërsa, ndoshta këta tanët do ta lusin edhe njëherë për të tërhequr këtë vendim, por i këshilloj nëse e shtrojnë në tavolinë këtë temë le të jenë të kujdesshëm, le ta lusin me një tonë të butë, përndryshe, nëse këta tanët e nevrikosin, ai ka aq fuqi saqë mundet vendimin ta shndërrojë në ligj, ashtu pra, siç u mbështet në grackën kamufluese të kryeministrit të tij, kësisoj ekonomisti e lajthiti juristin. Atëherë çfarë do të ndodhë?

Sillen disa propozime të buta, nëse shqiptarët e mësojnë maqedonishten, le ta mësojnë edhe sllavo-maqedonasit shqipen, pse jo?

Do të ishte një gjë shumë burrërore nga ky ministër se, me cilën metodë metodologjike do të ishte zbatuar ky vendim pa kthim i tij? Personalisht nuk jam ekspert i kësaj fushe, por nga të dhënat e tij, mësimi i kësaj lënde ndërlidhet me metodën e quajtur" Metoda Audio-Vizuele”. Metodë kjo e cila bartë me vete dy mangësi:

Elementi i parë. Kushtet kryesore janë" gramafoni, magnetofoni, flaneografi, diafilmat etj., metodë kjo e viteve 1939. Mendoj se kjo metodë është e pazbatuar, ministri pikësëpari le t’i sjellë librat të cilët gjenden në kutinë e Pandorës. Elementi i dytë është se, lirisht mund ti fshihni kompjuterët e sjellë, (po edhe këta janë në të njëjtën kuti), në vrimat e dyshemeve të klasave, ku zhvillohet mësimi i të vegjëlve shqiptar.

Jo më larg se para 10 vitesh, të gjithë këta ishin kundër përdorimit të gjuhës shqipe, një pohim i tillë nuk ishte i vërtetë se, aty ku këta kishin interes direkt e flisnin mirë gjuhën tonë të ëmbël, është fjala kur shkojë në treg të gjitha ata e njihnin gjuhën tonë. Vallë, pse? Arsyeja është shumë e logjikshme, ata nuk e flisnin pse neve na donin, por e mësonin dhe e flisnin për ta shitur mallin e tyre, pra për interesa ekonomike, të tjerët qenkan në gjendje ta mësojnë gjuhën shqipe, kurse për interesa reale dhe respektim të etnitetit tjetër që jeton, në po të njëjtin shtet, qenka naivitet t’ia mësosh gjuhën!

Veprimi i këtij ministri më kujton disa vargje të shkrimtarit të mirënjohur Irlandez - William B. Yeats të viteve 1919, në poemën e tij "The Second Coming" citoj: "The falcon cannot hear the falconer". Fajkua nuk mund të dëgjojë gjuetarin e vet, W.Yeats me këtë, në mënyrë alegorike mendon në skifterin i cili sillet vërdallë, ku kurrsesi nuk dëgjon zërin e shpëtimit, sigurisë e të ngjashme. Më vonë po i njëjti shpend spiralizohet gjerë e më gjatë, duke humbur kontrollin e vet. Gjendet pra, përball shumë rrugëve, por pa rrugëdalje!

•  
•