Pyetje: Nëse një person kryen një veprim për të cilin nuk është i sigurt nëse përbën mëkat, apo kryen mëkate për të cilat nuk është i vetëdijshëm ose i ka harruar, a duhet të kërkojë vazhdimisht falje dhe të pendohet, që do të thotë të ripërtërijë pendimin e tij?
Përgjigje:
Muslimani duhet të mësojë njohuri të dobishme islame që dallojnë midis asaj që është e lejuar dhe e ndaluar, dhe midis mëkatit dhe gjërave të tjera, në mënyrë që të mos kryejë pa vetëdije veprime që Allahu nuk i pëlqen.
👈- Ai gjithashtu duhet të shqyrtojë vazhdimisht veprimet e tij për t’u siguruar që nuk i lë pas dore ato që kërkojnë pendim.
Lidhur me mëkatet për të cilat një person nuk është i vetëdijshëm – dhe ato janë të shumta – ose i harron, i vetmi pendim efektiv, siç kanë deklaruar dijetarët, është një pendim i përgjithshëm nga të gjitha mëkatet.
Kjo do të thotë të pendohet si për mëkatet që i njeh ashtu edhe për ato që nuk i njeh, dhe të vendosë për pjesën tjetër të jetës së tij t’i përmbahet ligjeve të Allahut, duke qëndruar i palëkundur në urdhra dhe duke braktisur çdo mëkat apo mosbindje.
🌴- Ibn el-Kajimi, në komentin e tij mbi “Manazil el-Sa’irin” aludoi për këtë kuptim, duke thënë: “Nëse dikush pendohet për një mëkat, atij i mbetet një pendim tjetër, që është pendimi i tij për vonimin e pendimit. Kjo rrallë i ndodh të penduarit, sepse ai mendon se nëse pendohet për mëkatin, asgjë tjetër nuk i mbetet. Megjithatë, ai prapë duhet të pendohet për vonimin e pendimit. Asgjë nuk e shpëton nga kjo përveç një pendimi të përgjithshëm për të gjitha mëkatet që ai e di se ka kryer.”
Dhe midis gjërave që ai nuk i di, sepse ajo që një rob nuk e di për mëkatet e tij është më e madhe se ajo që ai di, dhe injoranca e tij nuk do t’i sjellë dobi në shmangien e përgjegjësisë për to nëse është i aftë për dije. Sepse ai është i pabindur duke neglizhuar dijen dhe veprimin, dhe mosbindja në rastin e tij është më e rëndë.
Dhe në Sahih Ibn Hibban, transmetohet se Pejgamberi, Zoti e bekoftë dhe i dhëntë paqe, tha: ” Shirku (Të shoqërosh shokë me Zotin) në këtë ymet është më i hollë se zvarritja e një buburreci. Ebu Bekri pyeti: “Si mund të shpëtohet dikush prej kësaj, o i Dërguar i Allahut?” Ai u përgjigj: “Duke thënë: ‘O Allah, kërkoj strehim tek Ti nga shirku (shoqërimi me vetëdije i diçkaje me Ty), dhe kërkoj faljen Tënde për atë që nuk e di.’”
🌴- Kjo është kërkim faljeje për atë që Allahu e di se është mëkat, por për të cilën robi nuk është i vetëdijshëm.
Dhe në hadithin tjetër autentik transmetohet se: “Ai lutej në lutjen e tij: ‘O Zot, më fal mëkatin tim dhe injorancën time, dhe tejkalimin (keqpërdorimin) tim në punët e mia, dhe atë që Ti e di më mirë se unë. O Zot, më fal mëkatin në seriozitetin tim dhe shakanë time, dhe gabimin tim dhe qëllimin tim, dhe të gjitha këto janë me mua.’”
O Allah, më fal për atë që kam bërë më parë dhe atë që do të bëj më pas, atë që kam fshehur dhe atë që kam bërë publike, dhe atë që Ti e di më mirë se unë. Ti je Zoti im; nuk ka zot tjetër përveç Teje.”
Dhe në një hadith tjetër: “O Allah, më fal të gjitha mëkatet e mia, të voglat dhe të mëdhatë, të paqëllimshmet dhe të qëllimshmet, të fshehtat dhe të haptat, të parat dhe të fundit.”
👈- Kjo është përgjithësia dhe gjithë-përfshirja. Në mënyrë që pendimi të përfshijë si mëkatet që një rob i di ashtu edhe ato që ai nuk i di.”
Prandaj, duhet ta ripërtërini vazhdimisht pendimin tuaj dhe të këmbëngulni në kërkimin e faljes dhe pendimin me këtë qëllim; sepse në këtë qëndrojn shumë mirësi.
Prof. ass. dr. Musa Vila
