Copëza jetë aty ku nazistët e rinj kanë mbjellë vdekje
Në një shtëpi pjesërisht të shkatërruar në Gazën veriore, aromat e ëmbëlsirave tradicionale përhapen ndërsa 60-vjeçarja Samira Touman përgatit kaak dhe maamoul me vajzat dhe nusen e saj përpara Bajramit.
Ky është Bajrami i parë që banorët e Gazës po festojnë që nga armëpushimi i tetorit, por pavarësisht kësaj, jeta e përditshme është ende larg normales.
Samira, një nënë e shtatë fëmijëve, brumos me kujdes brumin dhe e mbush atë me hurma dhe fara susami, ndërsa familja e saj ndihmon në çdo hap të rrugës. Pjesa më e vështirë e punës, thotë ajo, është pjekja sepse nuk kanë gaz, kështu që i përgatisin ëmbëlsirat në zjarr me dru.
“Bajrami është një kohë gëzimi dhe bekimi. Është e vërtetë që ne nuk festojmë si para luftës, kur punoja deri në agim, por njerëzit duan të ndiejnë të paktën një pjesë të asaj fryme”, tha Samira.
Ata përgatisin ëmbëlsira jo vetëm për familjen e tyre, por edhe për fqinjët dhe klientët, në mënyrë që të fitojnë disa para para Bajramit. Megjithatë, çmimet e ushqimeve bazë janë rritur ndjeshëm.
“Kërkesa është aty, por përbërësit janë të shtrenjtë. Njerëzit duan të jetojnë dhe të sjellin përsëri shijen e Bajramit, të paktën pjesërisht”, shton ajo.
Situata është komplikuar më tej nga përplasjet e fundit dhe mbyllja e pikave kufitare, të cilat kanë çuar në një rritje të ndjeshme të çmimeve të miellit, sheqerit, semolinës dhe ushqimeve të tjera bazë.
“Diçka gjithmonë e prish gëzimin. Ka lumturi në Gaza, por ajo nuk është kurrë e plotë”, thotë Samira.
Ndërsa shton dru në zjarr, djali i saj thyen copa mobiljesh të vjetra të mbledhura nga shtëpitë e shkatërruara në mënyrë që të kenë diçka për të djegur. “Kemi harruar se çfarë do të thotë të punosh në një kuzhinë me dinjitet dhe rregull. Tani gjithçka është e lidhur me blozën dhe zjarrin”, thotë ajo.
Para luftës, Samira drejtonte një biznes të vogël familjar përmes mediave sociale dhe merrte porosi çdo ditë. “Kisha gjithçka. Dy kuzhina, pajisje, klientë. Gjithçka u zhduk në luftë. Tani po fillojmë nga e para”, thotë ajo.
Ashtu si shumë familje në Gaza, edhe familja e saj ka kaluar nëpër zhvendosje të shumta. Vetëm një muaj më parë, ato u kthyen në shtëpinë e tyre në veri, e cila ishte shkatërruar pjesërisht, shkruan Al Jazzera.
“Të kthehesh është mirë vetëm nëse je duke u kthyer në një shtëpi ku mund të jetohet. Këtu jemi të rrethuar nga rrënojat dhe pa kushte themelore jetese”, thotë Samira.
Edhe pse intensiteti i sulmeve është ulur, pasiguria vazhdon dhe rrjedha e mallrave mbetet e paparashikueshme.
“Ndihemi sikur kemi mbetur në boshllëk, pa përparim”, shton ajo.
Në fund, pavarësisht gjithçkaje, shpresa mbetet.
“Shpresojmë që ky Bajram të sjellë ditë më të mira, stabilitet dhe çmime më të ulëta. Jemi të lodhur nga kjo situatë që ka vazhduar për shumë kohë”, thotë Samira. /tesheshi
