Xhamia e Ejup Sulltan, ku sulltanët osmanë mbanin ceremonitë e tyre të veshjes së shpatave pasi hipnin në fron, qëndron midis strukturave ikonike të qytetit me historinë e saj të rrënjosur thellë dhe atmosferën shpirtërore që shtrihet deri në ditët e sotme, raporton Anadolu.
Xhamia u ndërtua në vitet 1458-1459 pas çlirimit të Stambollit. E dëmtuar rëndë në tërmetin e vitit 1766, struktura iu nënshtrua riparimeve të gjera gjatë mbretërimit të Sulltan Selimit III. Sipas të dhënave historike, si rezultat i punimeve të filluara në vitin 1798, xhamia u shemb deri në themele dhe u rindërtua, duke u rihapur për adhurim në vitin 1800.
Ndërsa tradita klasike osmane u ruajt në xhaminë e rindërtuar, ndikimet baroke të periudhës pasqyrohen edhe në arkitekturë. Xhamia, e cila ka një plan me tetë mbështetëse, ka një kupolë me diametër 16 metra në qendër.
Kompleksi që përfshin xhaminë përmban gjithashtu një medrese (shkollë fetare), një kuzhinë për të varfrit, një shtëpi bamirësie, një hamam dhe një tyrbe.
Në oborr, shatërvani i ndërtuar nga Sulltan Ahmedi I në vitin 1613 bie në sy me punimin e tij prej mermeri dhe detajet që pasqyrojnë stilin klasik.
Tyrbja e Ebu Ejjub el-Ensariut, pranë xhamisë, njihet për rëndësinë e madhe që ka midis njerëzve dhe besohet se sulltanët osmanë i mbanin ceremonitë e tyre të ceremonisë së shpatës këtu.
Tyrbja që pasqyron arkitekturën e periudhës klasike me planin tetëkëndor, kupolën dhe muret me pllaka, ka një rrjetë argjendi rreth sarkofagut të porositur nga Sulltan Selimi III. Mauzoleu gjithashtu përmban pllaka të shkruara nga sulltanët dhe kaligrafët.
E mbështetur nga fondet e vakëfeve gjatë gjithë historisë osmane për recitimin e Mevludit (poemë që lavdëron Profetin Muhamed) në netët e shenjta dhe ditët e bekuara, Xhamia dhe Mauzoleu i Ejup Sulltanit u bënë një qendër jo vetëm e arkitekturës, por edhe e vazhdimësisë fetare dhe kulturore.
Xhamia mbetet një nga qendrat shpirtërore më të vizituara dhe më të fuqishme të Stambollit, duke shërbyer si vend adhurimi.
