Të ftohtit në vendin më tragjik të botës
Nata e kaluar ishte më e keqja për banorët e Gazës që nga shpërthimi i luftës, pasi erërat e forta dhe shirat e rrëmbyeshëm goditën kampet për personat e zhvendosur, duke përmbytur tenda dhe duke zhvendosur të tjerë, duke lënë mijëra familje të përballen me të ftohtin e acartë dhe stuhinë, në një skenë humanitare të përshkruar si jo më pak të rëndë se ditët e vetë luftës.
Oshëtimat e erës gjatë orëve të natës nuk ishin vetëm një fenomen kalimtar i motit, por një kërcënim i drejtpërdrejtë për jetën e qindra mijëra personave të zhvendosur.
Në platformat e mediave sociale, aktivistët dhe personat e zhvendosur dokumentuan momentet e terrorit që përjetuan. Pamjet e postuara tregonin tenda të përmbytura nga uji dhe të tjera të rrëmbyera nga stuhia, me mure të dëmtuara të shtëpive që shembeshin mbi ata që strehoheshin brenda.
Makthi i “sistemit me presion të ulët”
Aktivistët thanë se rreth 1.25 milionë banorë të Gazës jetojnë për orë të tëra në një makth të quajtur “sistemi me presion të ulët”, i cili i viziton çdo javë, me erëra që ua shqyejnë tendat, shira që i lagin dhe të ftohtit që ua kafshon kockat, në dritën e realiteteve të ashpra të zhvendosjes dhe rrethimit të vazhdueshëm.
Britma në stuhi
Në dëshminë e tij rrëqethëse, një aktivist shkroi: “Kjo natë është më e vështira për njerëzit e Gazës që nga ditët e luftës brutale. Erërat e stuhishme dhe shirat e rrëmbyeshëm kanë përmbytur disa tenda dhe kanë shkulur të tjera, dhe njerëzit po bërtasin me gjithë shpirt (O Zot) dhe po mbahen fort pas skajeve të tendave të tyre që të mos fluturojnë ose të mos shemben mbi kokat e fëmijëve të tyre.”
Një tjetër shtoi me trishtim: “Era është shumë e fortë dhe kam shumë frikë se tenda do të fluturojë tutje”.
Përdoruesit e Twitter-it theksuan se edhe ata që mbetën në shtëpitë e tyre nuk ishin të sigurt nga rreziku, pasi shumica e shtëpive në Gaza ishin dëmtuar ose shkatërruar pjesërisht. Ndërsa erërat u shtuan natën, zhurmat u bënë një burim i vazhdueshëm terrori dhe banorët ndienin se shtëpitë e tyre mund të shembeshin përmbys.
Vuajtja nuk kufizohet vetëm në të ftohtë dhe frikë, pasi aktivistët kanë paralajmëruar se vazhdimi i këtyre kushteve mund të çojë në më shumë vdekje, veçanërisht tek fëmijët dhe të moshuarit, në dritën e një sistemi shëndetësor të varfëruar dhe një paaftësie pothuajse totale për t’iu përgjigjur nevojave humanitare.
Në një përshkrim tronditës të skenës, një aktivist shkroi: “Ndërsa dëgjoni fishkëllimën e erës, dridhjen e dyerve dhe dritareve dhe objektet që fluturojnë përreth, uluni për një minutë dhe imagjinoni gjendjen e popullit të Gazës në hapësirë: tenda që fluturojnë përreth, përmbytje të menjëhershme, të rinj dhe të vjetër që ulërijnë dhe disa prej tyre që vdesin.” /tesheshi.com/
