✍️- Dijeni, o ju miqët e mi, se lloji më i keq i varfërisë është kur një person nuk ka ndjenjë gëzimi dhe humori. Ah Sikur ta përvetësonim këtë qasje të gëzimit dhe humorit me gratë, fëmijët, familjet, të afërmit dhe me njerëzit në përgjithësi.
Prandaj, dëgjojeni këtë histori dhe kuptojeni mirë.
Në një varrim mora pjesë si shumë raste tjera që si Hoxhë e nderojm të vdekurin dhe familjen e tij. Zakonisht mbajm nga një fjalim të shkurtër para xhematit për cilësit pozitive dhe punët e mira të të vdekurit.
🌴- Para se të mbajë fjalimin u ula me familjen e të vdekurit për të mësuar rreth të ndjerit, cilësive të tij të mira, në mënyrë që të mund të flisja për të. U informova, pyeta edhe shkakun e vdekjes dhe mblodha informacion të mjaftueshëm rreth tij.
Pastaj u dola para xhematit fola për vdekjen, me fjalë të bukura sepse elokuenca ka të bëjë me përshtatjen e fjalëve të dikujt me kontekstin, që do të thotë se duhet të merrni në konsideratë situatën që po përjetoni ju dhe njerëzit përreth jush.
Pastaj fola për cilësitë e mira që zotëronte i ndjeri, siç më thanë familja e tij.
Dhe Zoti më dha sukses ndërsa paraqita karakterin e këtij të ndjeri, duke përmendur cilësitë e tij të mira, ose më saktë, drejtësinë dhe devotshmërinë e tij.
🌴- Fola aq mirë për të saqë, për shkak të ëmbëlsisë së fjalëve të mia, ndodhi diçka e papritur.
– Çfarë ndodhi pastaj? Dëgjoni dhe kushtojini vëmendje:
– Një nga dashamirët që ishte me mua dëshiroi të ishte i ndjeri për të cilin kisha folur aq mirë.
Kështu, pasi mbarova fjalimin dhe namazin e xhenazes, dhe pasi kishim përfunduar ceremonin për të ndjerin,
dhe njerëzit filluan të shprehnin ngushëllimet e tyre pas namazit,
ky burrë i moshuar erdhi tek unë dhe tha:
Hoxhë Efendi, a e dini se cila është dëshira ime tani?”
Unë i thashë: “Çfarë është?” Ai tha: “Për Zotin, dëshira ime e vetme është të vdes sikur ky personi, dhe që namazi i xhenazes të kryhet për mua , dhe që ju të mbani një fjalim sikur të këtij personi dhe të flisni për mua, ashtu siç folët për këtë burrë që vdiq, dhe të flisni për mua me fjalë kaq të mira dhe të ëmbëla përplot lavdata e devotshmëri.”
🌴- I buzëqesha burrit dhe i thashë: “Edhe unë e dëshiroj një gjë të tillë.” Burri më pyeti: “Çfarë dëshiron?”
Kështu që i thashë: “Dua të vdes sikur ky personi dhe që namazi i xhenazes të më falet kështu, dhe që Unë të jem ai (Hoxha) që do të mbajë fjalimin para xhematit me fjalë të ëmbëla dhe lavdata të shumta në fe dhe atdhe.
Burri qëndroi aty i habitur dhe i habitur nga fjalët e mia, duke menduar se i kishte dëgjuar gabimisht.
Pastaj më tha përsëri: “Përsërite edhe njëherë, për Zotin hoxhë efendi, çfarë dëshiron?”
I thashë: “Dua të vdes sikur ky personi dhe Unë ta mbaja fjalimin para xhematit sepse unë e njohë veten time më mirë. Pastaj do ta kryeja fjalimin para xhematit dhe duke e falur namazin e xhenazes dhe duke lutur Zotin për veten time, me njerëzit që falen dhe luten pas meje.”
🌴- Burri mendoi se kisha lujtur mençë apo kisha humbur vërtet mendjen. Ai thjesht tha disa fjalë dhe u largua pa thënë asnjë fjalë. Një heshtje e thellë e përfshiu dhe ai ishte në një gjendje të habitshme.
E thirra pas dhe i thashë: “Po bëja vetëm shaka, o plak. Po të ngacmoja. Ishte thjesht një shaka.” Humori është një mënyrë për t’u argëtuar me shaka dhe thjeshtësi, dhe është i lavdërueshëm dhe i dëshirueshëm në Islam, bazuar në thënien: “Një i moshuar nuk do të hyjë në Xhenet.” (Ngase në Xhenet të gjithë do të jemi të moshës rinore). Burri qeshi, dhe unë qesha gjithashtu. Ndoshta edhe ju qeshni me ne.
Prof. ass. dr. Musa Vila
