Gjermania renditet si vendi me nivelin më të lartë të narcizmit në botë, sipas një studimi të gjerë ndërkombëtar të kryer nga Michigan State University.
Gjetjet sfidojnë bindjen e përhapur se narcizmi është një tipar që karakterizon më shumë disa kultura të veçanta, duke treguar se ai shfaqet në të gjitha shoqëritë, por në forma të ndryshme.
Studimi u bazua në përgjigjet e rreth 45 mijë pjesëmarrësve nga 53 vende, të cilët u pyetën për elemente të personalitetit të tyre, përfshirë vetëvlerësimin, marrëdhëniet sociale dhe qëndrimet ndaj të tjerëve.
Pas Gjermanisë, në pesëshen e vendeve me nivelet më të larta të narcizmit renditen Iraku, Kina, Nepali dhe Koreja e Jugut. Në anën tjetër, renditen Serbia, Irlanda, Mbretëria e Bashkuar, Holanda dhe Danimarka, të cilat shënuan nivelet më të ulëta.
Sipas William Chopik, profesor i asociuar i psikologjisë së personalitetit dhe një nga autorët e studimit, perceptimi publik shpesh lidh narcizmin me shoqërinë amerikane, por të dhënat tregojnë një realitet shumë më kompleks.
“Rezultatet tona sugjerojnë se narcizmi nuk është fenomen i izoluar kulturor, por një tipar njerëzor që merr forma të ndryshme në kontekste të ndryshme shoqërore”, thekson ai.
Mosha, gjinia dhe statusi shoqëror
Hulumtimi evidenton modele të përbashkëta në të gjitha vendet e përfshira.
Të rinjtë shfaqën nivele më të larta narcizmi, që sipas studiuesve mund të ketë edhe një funksion zhvillimor, duke ndihmuar ndërtimin e identitetit dhe afirmimin social në fazat e hershme të jetës adulte.
Po ashtu, burrat rezultuan me nivele më të larta krahasuar me gratë, një diferencë që lidhet pjesërisht me normat tradicionale shoqërore dhe perceptimet për dominimin mashkullor.
Nivele më të larta narcizmi u regjistruan edhe te individët që e perceptojnë veten në pozita më të larta shoqërore ose profesionale.
Dy dimensione të narcizmit
Studiuesit e ndanë narcizmin në dy komponentë kryesorë:
• “Admirimi” narcizist, i cili lidhet me vetëvlerësimin e tepruar, nevojën për vëmendje dhe theksimin e arritjeve personale.
• “Rivaliteti” narcizist, që përfshin prirjen për konflikt, nënvlerësimin e të tjerëve dhe reagimet mbrojtëse agresive.
Një gjetje që bie në sy është se shoqëritë më kolektiviste nuk shfaqën domosdoshmërisht nivele më të ulëta narcizmi, siç pritej fillimisht. Në disa raste, nivelet ishin më të larta, ndoshta për shkak të theksit më të madh mbi hierarkinë dhe krahasimin social.
Studimi i Michigan State University hap një debat më të gjerë mbi mënyrën se si kultura, struktura shoqërore dhe zhvillimi individual ndërveprojnë në formësimin e personalitetit, duke e zhvendosur diskutimin nga stereotipet drejt të dhënave empirike.
