Sot do të ndalemi në studimin e tipareve psikologjike dhe shpirtërore që i kishin dy njerëzit e parë Ademi dhe Hava.
Këto tipare përfaqësojnë përvojën e parë njerëzore mbi tokë. Kurani thekson në shumë raste se bashkë-plotësimi ishte një cilësi thelbësore e tyre, por gjithashtu tregon edhe sprovat që ata përjetuan—sprova që janë pjesë e natyrës njerëzore në përgjithësi.
Zoti i Lartësuar thotë: “Ne i kemi nderuar bijtë e Ademit.” Kjo tregon se dinjiteti u është dhënë si burrit ashtu edhe gruas.
Ademi dhe Havaja u ftuan të shijonin kënaqësitë e parajsës në tokë, por me disa kufizime—më e rëndësishmja, të mos i afroheshin pemës së ndaluar.
Zoti i Lartësuar thotë: “Ne i patëm dhënë porosi Ademit më parë, por ai harroi, dhe nuk e gjetëm të vendosur.
”Këtu Kurani na kujton një tipar të qenësishëm të njerëzve: harresën. Pikërisht kjo harresë bëhet pika e dobët që e ekspozon njeriun ndaj ndikimeve të jashtme, siç shihet në historinë e Ademit: “Dhe djalli i pëshpëriti: ‘O Adem, a të tregoj një pemë që të jep përjetësi dhe një mbretëri që nuk venitet kurrë?’
”Këtu, dy nga tundimet më të mëdha bëhen të dukshme: dëshira për pavdekësi dhe lakmia për pasuri të pashtershme.
Pra, tre cilësitë kryesore që i përkufizojnë bijtë e Ademit janë:
1. Nderi dhe dinjiteti, që i ngre ata në lartësi.
2. Harresa, që i bën të largohen nga rruga e drejtë.
3. Prirja për të rënë në tundim, si pjesë e natyrës njerëzore.
Por ka një cilësi më të rëndësishme që i bën njerëzit të dallohen: aftësia për t’u penduar dhe për t’u kthyer te Zoti.
Ky është mesazhi që del nga fjala e Zotit: “Dhe Ademi mori disa fjalë nga Zoti i tij dhe Ai e pranoi pendimin e tij. Me të vërtetë, Ai është Pranuesi i pendimit, Mëshirëploti.” Ndaj, edhe nëse harrojmë dhe sprovohemi, ne kemi mundësinë të korrigjojmë gabimet duke iu kthyer Krijuesit: “Ne i përkasim Allahut dhe tek Ai do të kthehemi.”
