Mes rrezikut të luftës totale dhe paqëndrueshmërisë që vjen nga Shtëpia e Bardhë…
Fati i bisedimeve të paqes mes Iranit dhe Shteteve të Bashkuara mbetet i varur në një fije të hollë ndërsa afati i armëpushimit dytajavor po skadon me shpejtësi.
Sipas një raportimi nga Reuters, Irani po shqyrton pjesëmarrjen në bisedimet e paqes me Shtetet e Bashkuara në Pakistan, pas përpjekjeve të Islamabadit për t’i dhënë fund bllokadës amerikane të porteve iraniane.
Ky zhvillim shihej si një dritë shprese, por terreni mbetet ekstremisht i minuar nga mosbesimi reciprok dhe tensionet ushtarake në rritje në Ngushticën e Hormuzit.
Megjithatë, optimizmi fillestar është zbehur nga deklaratat e fundit të zyrtarëve në Teheran. Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi, ka theksuar se “shkeljet e vazhdueshme të armëpushimit” nga ana e SHBA-së përbëjnë një pengesë madhore për vazhdimin e procesit diplomatik.
Irani kërkon garanci që bllokada detare do të hiqet plotësisht, përpara se të ulet në tryezë, duke e cilësuar praninë ushtarake amerikane si një mjet shantazhi që e bën dialogun të pamundur në kushte barazie.
Situata është ndërlikuar më tej pas incidenteve detare ku marinsat amerikanë ndërhynë me forcë mbi anijet iraniane. Siç raporton Reuters, ushtria amerikane njoftoi se kishte qëlluar mbi një anije mallrash me flamur iranian që po drejtohej drejt portit Bandar Abbas, një akt që Teherani e ka cilësuar zyrtarisht si “pirateri të armatosur”.
Kjo përplasje ka bërë që çmimet globale të naftës të rriten me pesë për qind, duke reflektuar frikën e tregjeve se armëpushimi mund të dështojë përpara se negociatorët të mbërrijnë në Islamabad.
Në Uashington, presidenti Donald Trump ka shprehur besimin se një marrëveshje e re nën administratën e tij do të ishte shumë më e fuqishme se ajo e vitit 2015, nga e cila ai u tërhoq gjatë mandatit të parë.
Megjithatë, kundërshtitë brenda kabinetit dhe mesazhet kontradiktore që vijnë nga Shtëpia e Bardhë kanë krijuar një konfuzion total. Gazeta e mirënjohur amerikane Wall Street Journal ka botuar së fundmi një profil tronditës të Trump, duke e përshkruar atë si një lider gjithnjë e më të pakontrollueshëm.
WSJ shkruan se pavarësisht premtimeve për një luftë të shpejtë, ngecja e konfliktit ka shkaktuar një krizë të brendshme besimi. Këshilltarët e sigurisë kombëtare, të alarmuar nga natyra e tij impulsive, kanë arritur deri aty sa ta izolojnë presidentin nga vendimet taktike, duke u përpjekur të shmangin urdhra që mund të çonin në një eskalim të pakthyeshëm.
Një nga pikat më kritike të këtij paqëndrueshmërie u shënua gjatë fundjavës së Pashkëve, pas rrëzimit të një avioni amerikan. Sipas burimeve brenda Shtëpisë së Bardhë, Trump pësoi një krizë nervore që zgjati me orë të tëra, i përndjekur nga “fantazma e Jimmy Carter”.
Frika se një dështim ushtarak do të prodhonte një krizë pengjesh të ngjashme me atë të vitit 1979, e ka transformuar vetëbesimin e tij të dikurshëm në një ankth paralizues që po dikton lëvizjet e tij politike.
Sjellja e tij në platformën Truth Social, është kthyer në një makth për diplomatët amerikanë që përpiqen të qetësojnë aleatët. Postimet e tij, shpesh të mbushura me fyerje dhe provokime të paplanifikuara, nuk pasqyrojnë një strategji gjeopolitike, por shpërthime emocionale të momentit.
Megjithëse Trump pretendon se kjo “paqëndrueshmëri” është një taktikë për të trembur armikun, WSJ argumenton se ajo po prodhon vetëm radikalizim të mëtejshëm të udhëheqjes iraniane nën Ajatollah Mojtaba Khamenein.
Analistët vërejnë një paradoks shqetësues: Trump shpesh humbet fokusin nga çështjet jetike të luftës për t’u marrë me detaje banale, si dekorimi i sallave apo mbledhja e fondeve. Kjo shpërndarje e vëmendjes në mes të një krize globale tregon se metodat e tij të vjetra të biznesit po dështojnë përballë kompleksitetit të një lufte moderne.
Mungesa e një plani afatgjatë po i shndërron sukseset e vogla taktike në dështime të mëdha strategjike. Në fund, ky teatër lufte po dëshmon se rreziku më i madh për një marrëveshje paqeje mund të mos vijë nga fronti, por nga gjendja e rënduar mendore e vetë presidentit amerikan.
Ndërsa ai ëndërron lavdi dhe medalje nderi, realiteti i një konflikti që po zvarritet po ekzaminohet përmes thjerrëzës së një lideri që e sheh veten të rrethuar nga tradhtarë dhe dështime historike.
Pa një qëndrueshmëri mendore të atij që është në krye të Shtëpisë së Bardhë, çdo dokument i nënshkruar në Islamabad rrezikon të mbetet thjesht një letër e pavlerë. /tesheshi
