Një urim për ata që agjërojnë…
Për ata që me vullnet e dashuri heqin dorë nga ushqimi e pija, për hir të Zotit, për pastrimin e shpirtit, për të mirën e tyre. Nuk ka urim më të bukur sesa fjala e Zotit në hadithin kudsij:
“Çdo vepër e njeriut është për të, përveç agjërimit. Ai është për Mua dhe Unë Vetë do ta shpërblej.”
Ramazani vjen për t’i thënë jetës NDAL.
Ndal, se i lodhe njerëzit me hallet e tua.
Ndal, se i mashtrove me bukuri që shuhen shpejt.
Ndal, se u vodhe plot 11 muaj pa menduar për shpirtin.
Njerëzit janë të uritur edhe pse tryezat e tyre janë plot.
Janë të etur edhe pse nuk u mungon asgjë.
Janë të lodhur edhe pse pushojnë.
Sepse njeriu nuk jeton vetëm me trupin, por mbi të gjitha me shpirtin. E ai që e dëgjon thirrjen e Ramazanit, gjen shpëtimin.
“O ju që keni besuar, përgjigjuni Allahut dhe profetit të Tij, kur ju ftojnë për në shpëtimin tuaj.” (Enfal: 24)
Hoxhë Hasan Baftijari
