Sot do të ndalemi te Nuhi alejhi selam, për të nxjerrë mësime dhe urtësi që lidhen me dimensionet psikologjike dhe shpirtërore.
Nuhu (paqja qoftë mbi të) është një nga profetët e Allahut, i cili zë një vend të rëndësishëm në Kuranin famëlartë
Ai është një nga profetët e “Ulu’l Azm” (profetët me vendosmëri të madhe). Emri i tij përmendet në Kuran për arsye të ndryshme në 43 vende të ndryshme. Një sure e Kuranit, Sureja 71, e cila ka 28 ajete, mban emrin e tij. Ai konsiderohet si “babai i dytë” i njerëzimit për shkak të përmbytjes së madhe të njohur nga historia dhe feja.
Nuhi a.s. u dërgua te populli i tij nga Allahu i Lartësuar, por ai u përball me refuzim dhe mohim. Në këtë situatë, ai përdori psikologjinë e bindjes, ai ishte i hapur ndaj popullit të tij dhe i gatshëm për dialog me ta. Allahu i Lartësuar thotë:
“Lexoju atyre lajmin e Nuhit kur ai i tha popullit të tij: ’O populli im, nëse qëndrimi im dhe të përkujtuarit me shpalljet e Allahut ju rëndojnë, atëherë unë mbështetem te Allahu; vendosni për çështjen tuaj dhe bashkë me idhujt tuaj, e mos e mbani të fshehtë çështjen tuaj, pastaj veproni kundër meje e mos më jepni afat.” (Junus: 71)
Ketu kuptojmë nje detaj të rëndësishem!
Nga i mirrte Nuhi a.s. gjithë këtë forcë pët te vazhduar thirrjen e tij prej 950 viteve?
Energjia më e madhe e tij buron nga lidhja që kishte me Allahun dhe mbështetja te Ai. Ky është thelbi që i bashkon të gjithë Profetët dhe të Dërguarit:
Në Kuran shpesh thute përmes gjuhes së Pejgambereve a.s.:
“Nëse ju shmangeni, unë nuk ju kërkova shpërblim; shpërblimi im është vetëm tek Allahu, dhe unë jam urdhëruar të jem prej myslimanëve.” (Junus: 72)
Nuhi a.s. e nxirrte forcën e tij edhe nga pavarësia ndaj njerëzve – ai nuk priste shpërblim prej tyre, por ishte i urdhëruar të përcillte mesazhin e Zotit të botëve. Ai ishte i fortë në lidhjen e tij me Allahun dhe i fortë në pavarësinë e tij nga të tjerët, duke u shkëputur nga çdo gjë tjetër përveç Allahut të Lartësuar.
Pasi u pa se nuk ka shpresë se do të kthehen në rrugen e Zotit dhe të
linin punët e këqija, Allahu e urdhëroi ndërtimin e anijes!
“Dhe ai ndërtonte anijen; sa herë që paria e popullit të tij kalonte pranë tij, e përqeshnin atë. Ai u thoshte: ‘Nëse talleni me ne, edhe ne do të tallemi me ju, ashtu siç talleni ju.’” (Hud: 38)
Sikur ai dëshironte t’u thoshte: “Ajo që po bëni tani është vetëm një shfaqje e një pushteti të përkohshëm, por do të vijë një ditë kur rolet do të ndryshojnë.”
Prandaj, Nuhi alejhi selam e kuptoi vlerën e drejtësisë hyjnore, përtej iluzioneve të momentit, përmes besimit të tij në thelb dhe pavarësisë nga të tjerët, dhe ky eshte roli i besimit!
Një tjetër sprovë e madhe për Nuhun ishte me gruan dhe djalin e tij. Edhe pse ai përdori dialogun si një mjet për të përcjellë mesazhin, nuk arriti t’i bindte ata për rrugën e drejtë, pavarësisht lidhjes prindërore.
Nga kjo mund të nxjerrim disa mësime:
1. hapja përmes dialogut dhe bindjes,
2. pavarësia nga njerëzit dhe pranimi i sprovave, edhe kur ato vijnë nga më të afërmit tanë.
3. lidhje e fuqishme me Zotin Fuqiplotë, per tu mos lodhur ne sherbim ndaj njerezve.
Hoxhë Halil Avdulli
