Gjenialiteti i një rezistence, dështimi i një kryeministri: diferenca, te popujt respektivë
Siç pritej, pa asnjë suprizë, kryeministri Rama e kreu si duhet rolin prej gomari(gijom) që hebrenjtë ia atribuojnë ndyrërisht këtë etiketim çdo jo hebreu, siç thuhet në Talmudin e tyre, ku të gjithë njerëzit jo të racës së tyre duhet të jenë në shërbim të tyre, si kafshë, një mit që ata ia kanë ngritur vetes, duke u vetëcilësuar “të zgedhur të Zotit”, ndërkohë që e vërteta është se janë bash të mallkuar prej Tij. Dhe kjo është e qartë në atë që buron prej tyre: sherr, zullum, paturpësi, krim, gjenocid dhe çdo lloj mbrapshtie njerëzore, deri në kufij të paimagjinueshmes.
Gomarrllëkun më të madh Rama e tha mbi Hamasin, një rezistencë vitale e gjeniale, e cila ka çuar në poshtërim shtetin gjaksor sionist, duke e sfiduar atë dhe të gjithë ato fuqi ushtarake e politike që e mbështesin. Atë kërkonte dhe Netanyahu që të thoshte Rama, si kukull e kurdisur në dorën e sionistëve:
“Deri sa Hamasi të çarmatoset dhe të çmontohet, asnjë paqe nuk mund të zgjasë dhe nuk mund të arrihet. Në ato tunele që Hamasi, vrau, torturoi pengjet izraelite, do të ruhen si pjesë e rikonstruktimit dhe rindërtimit të Gazës që të jetë dëshmi e paqes afatgjatë që mund të arrihet”, tha poshtërsisht dhe paturpësisht Rama, duke zgjedhur që siç qeveria gjenocidale izraelite të gënjejë si derri, pasi Hamasi vërtet ka mbajtur pengje, brenda një konteksti lufte që i përket pikërisht specifikave të asaj që ndodh në tokën palestineze, por nuk ka torturuar asnjë prej tyre. E kundërta, i ka trajtuar me dinjitet si qenie njerëzore, pohuar nga vetë ata pasi janë liruar e jo në kushte robërie.
Hamasi e Rama, i pari gjenial e i dyti i dështuar
Rezistenca palestineze, përballë një prej ushtrive më mizore pushtuese, ka shfaqur një gjenialitet të pashembullt në daç në ndërtimin e tuneleve e në daç në taktika lufte, duke turpëruar faqe botës që atë që hiqej si një ushtri moderne. Ndaj dhe kjo ushtri moderne u detyruar të vrasë gra e fëmijë, pra të ushtrojë gjenocid, njëherësh duke u zhytur në një krize të brendshme që shërfaqet te dhjetra të vetëvrarë në ushtarë e oficerë prej krizave psikologjike.
Nga ana tjetër, Rama në atë që i takonte, të mirëqeveriste Shqipërinë e ta reformonte në rrënjë, siç ka premtuar, ka dështuar keqazi deri më tani, duke e lënë, më e pakta moralisht, në sëmundjet e saj kronike, më keq se ç’e morri në 2013.
Mjaft që populli i Gazës nuk ikën prej Hamasit, ndërsa shqiptarët e braktisin me zell Shqipërinë e qeverisur prej tij. Ja, ky është dallimi i madh që jep lavdi një rezistence dhe bën me turp një kryeqeveritar: Hamasi e ysht popullin ta dojë e mos e lëshojë tokën e tij, paçka sakrificave edhe me gjak të derdhur foshnjash e fëmijësh, ndërsa Rama i çon drejt të urryerit të atdheut të tyre, katandisur për turp nga një kastë të paudhësh me atë në krye. /tesheshi
