Forumi i Sigurisë i Mynihut (MSC 2026) ishte një moment kyç kur Evropa pranoi publikisht se rendi ndërkombëtar kishte ndryshuar dhe se nuk mund të priste më për Uashingtonin. Ndërsa Berlini, Varshava dhe Parisi po vizatojnë një hartë të re sigurie të kontinentit, Serbia u shfaq në Mynih më shumë si vëzhguese sesa si aktore.
Këto janë pesë pikat që përcaktojnë pozicionin e Serbisë në MSC 2026: Evropa po ecën përpara, Serbia po qëndron në anë
Konferenca e Sigurisë së Mynihut 2026 tregoi qartë se Evropa ka hyrë në një fazë të re. Kontinenti nuk pret më Uashingtonin. Gjermania, nën udhëheqjen e Friedrich Merz, nisi transformimin më të thellë të sigurisë dhe industrisë që nga Lufta e Dytë Botërore, transmeton N1.
Buxheti rekord i mbrojtjes i Gjermanisë prej 108.2 miliardë eurosh dhe paketa e infrastrukturës dhe mbrojtjes prej trilion dollarësh janë pjesë e një kthese më të gjerë evropiane që përfshin një investim total prej 6.5 trilion eurosh gjatë dekadës së ardhshme.
Kjo nuk është vetëm një përgjigje ndaj luftës në Ukrainë apo paparashikueshmërisë së Shteteve të Bashkuara. Është një vendim strategjik për ta bërë Evropën një aktor më të pavarur politikisht, ushtarakisht dhe industrialisht.
Serbia nuk ka një vend të dukshëm në atë Evropë të re.
Aleksandar Vuçiç ishte i pranishëm në Mynih, por jo relevant. Ndërsa po merreshin vendime që do të formësonin kontinentin në dekadën e ardhshme, Serbia nuk ishte pjesë e paneleve kryesore apo diskutimeve strategjike.
Takimi më i rëndësishëm dypalësh i Vuçiçit ishte me Ministrin kinez të Punëve të Jashtme, me riafirmimin e “miqësisë me çelikun” dhe projekteve të infrastrukturës nga një epokë tjetër gjeopolitike.
Ai foli gjithashtu me senatorët amerikanë Gene Shaheen, Tom Tillish dhe Mark Kelly, por ato takime nuk ishin një shprehje e forcimit të marrëdhënieve, por një sinjal i qartë shqetësimi.
Po flasim për senatorë që kritikuan publikisht rënien demokratike në Serbi dhe mbështetën kuadrin legjislativ që mundëson sanksione kundër aktorëve destabilizues në Ballkanin Perëndimor.
