Pejgamberi a.s. na la një mësim të madh për mënyrën si duhet t’i shohim njerëzit, sepse…
Një nga standardet kryesore të një shoqërie në perspektivë është pikëpamja e kësaj shoqërie për njeriun, si një qenie absolutisht e lirë, që duhet t’i garantohet liria, drejtësia dhe dinjiteti — për asgjë tjetër, vetëm sepse është njeri!
Në kohën e Pejgamberit a.s. ishte një grua të me ngjyre, e thjeshtë. Ajo çdo ditë pastronte xhaminë, punë që ndoshta askush nuk e vlerësonte shumë, por që tek Allahu ishte e madhe.
Një ditë ajo ndërroi jetë. Shokët e Pejgamberit e varrosën, por nuk e njoftuan atë, sepse menduan se nuk ishte aq e rëndësishme. Kur Pejgamberi e vërejti mungesën e saj, pyeti:
“Ku është ajo grua që pastronte xhaminë?”
Ata i thanë: “Ka vdekur, o i dërguar i Allahut.”
Ai tha: “Pse nuk më lajmëruat?!” Pastaj shkoi tek varri i saj dhe u lut për të.
Ky raste përmbledh disa idenë që korigjojne pikepamjen tone per njeriun:
• Nuk ka njerëz të vegjël tek Allahu, por ka zemra të mëdha e të vogla.
• Vlera e njeriut nuk matet me pamje te jashtme, por me devotshmëri dhe vepra të mira.
• Punët që kanë dimension shoqëror dhe u sjellin dobi të tjerëve janë më të vlefshmet tek Allahu.
Sot ndodh ndryshe:
Shpesh ndodh që në rast ngushëllimi, kur vjen ndonjë autoritet apo përfaqësues i institucioneve lokale apo qendrore ai pritet me një nder të veçantë. Ndërkaq, kur vjen një njeri i thjeshtë, shpesh nuk nderohet mjaftueshëm – edhe pse të dy kanë ardhur për të njëjtën arsye: për të shprehur dhimbjen dhe respektin. Dhe aty nuk është vendi ku duhet te dallohen!
Në praktikë, kur vdes një i pasur, njerëzit mblidhen me qindra në varrimin e tij, ndërsa kur vdes një i varfër apo i panjohur, në varrim shkojnë shumë pak njerëz. Sikur vdekja të lidhej me pozitën!
Shoqëritë e mençura i nderojnë njerëzit jo për pasurinë, pamjen apo pozitën, por për shërbimin që ata i bëjnë shoqërisë dhe të tjerëve. Vlera e një njeriu matet me veprat e tij të mira dhe devotshmërinë, sepse ndoshta ai që duket i parëndësishëm në tokë, është shumë i rëndësishëm në qiell.
Allahu thotë në Kuran:
“Më i nderuari tek Allahu është ai që është më i devotshmi.” (Huxhurat, 13)
Le të përpiqemi të jemi prej atyre që vlejnë tek Allahu me zemrën e tyre të pastër, me punën e tyre të ndershme dhe me shërbimin qe i bën njerëzve.
Hoxhë Halil Avdulli
