Një paralajmërim i qartë për parandalimin e përsëritjes së katastrofës
Nga Ben Reiff, The Guardian
Kushdo që ndjek diskursin mediatik izraelit ditët e fundit mund të ndjejë një deja vu të fortë. Krahas reagimeve euforike ndaj sulmeve amerikano-izraelite kundër Iranit, politikanë dhe komentatorë të shquar po kërkojnë përshkallëzim në Liban, duke shpresuar të përsërisin shkatërrimin e Gazës.
Sulmet ajrore izraelite kanë vrarë gati 1.000 njerëz në dy javë. Ushtria ka urdhëruar evakuime masive, duke zhvendosur mbi një milion njerëz, dhe ka nisur një pushtim tokësor “specifik”, ndërsa përgatitet të mobilizojë qindra mijëra rezervistë për të zbatuar “modelin e Gazës”, por këtë herë në Liban.
Udhëheqësit izraelitë nuk e fshehin synimin. Ministri i financave Bezalel Smotrich paralajmëroi se Dahiyeh në Bejrut “shumë shpejt do t’i ngjajë Khan Younis”, qytetit të Gazës të rrafshuar nga ushtria.
Deputetë të tjerë kërkojnë pushtimin e Libanit jugor, shkatërrimin e fshatrave dhe aneksimin e territorit. Nga Likud, Amit Halevi u zotua se lumi Litani duhet të bëhet “vija e re e verdhë e veriut”, duke aluduar për një kufi të ri pushtimi.
Ministri i mbrojtjes Israel Katz njoftoi se IDF është udhëzuar të shkatërrojë infrastrukturën “terroriste” në fshatrat pranë kufirit, ashtu si në Rafah e Beit Hanoun, qytete të Gazës që nuk ekzistojnë më.
Ushtria po përdor edhe luftë psikologjike, duke hedhur fletëpalosje tallëse mbi Bejrut. Edhe opozita i bashkohet kësaj histerie. Ish-shefi i shtabit Gadi Eisenkot, që synon të zëvendësojë Netanyahun, shkroi se duhet të zbatohet “doktrina Dahiyeh”, strategjia e përdorimit të forcës joproporcionale ndaj civilëve.
Ish-ministri i mbrojtjes Yoav Gallant kërkoi “të eliminohet gjithçka” në qytete si Dahiyeh, Baalbek, Tyre, Sidon e Nabatieh. Analisti Itamar Fleischmann shtoi: “Duhet ta shkatërrojmë tërësisht infrastrukturën civile në Liban!”
Këto deklarata janë pjesë e padisë së Afrikës së Jugut kundër Izraelit për gjenocid në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë në Hagë, duke ofruar prova të qëllimit gjenocidal. Instituti Lemkin ka lëshuar një “alarm flamuri të kuq” për Libanin.
Megjithatë, ka disa dallime me Gazën. Izraeli nuk kontrollon kufijtë e Libanit, ndaj popullsia nuk mund të izolohet. Kjo u jep mediave ndërkombëtare mundësinë të hyjnë dhe të raportojnë. Por përvoja e Gazës tregon se, i dehur nga pandëshkueshmëria, Izraeli do të ndjekë të njëjtën rrugë.
Së pari, do të kërkojë të marrë kontrollin e jugut, duke rikrijuar ose tejkaluar “zonën e sigurisë” të pushtuar mes viteve 1982-2000. Ndërsa avionët bombardojnë Bejrutin me lista objektivash të gjeneruara nga inteligjenca artificiale, trupat do të lëvizin fshat më fshat, duke shkatërruar gjithçka, ndërsa përdoret edhe fosfor i bardhë.
Shumë banorë nuk do të largohen, ose sepse nuk kanë ku të shkojnë, ose sepse frikësohen se nuk do t’i shohin më shtëpitë e tyre. Izraeli do t’i shpallë terroristë dhe do të autorizojë ekzekutimin e menjëhershëm të tyre.
Ndërkohë, sulmet ndaj infrastrukturës civile do të legjitimohen me pretendimin se përdoret nga Hezbollahu – një praktikë tashmë e nisur me goditje ndaj urave dhe objekteve shëndetësore. /tesheshi
