Tërheqja amerikane mbyll një kapitull, por vendi mund të hyjë në një fazë edhe më të rrezikshme
Tërheqja e trupave amerikane nga Iraku, shënon fundin simbolik të një cikli të nisur me pushtimin e vitit 2003. Por largimi i fundit i ushtarëve amerikanë nga baza ajrore e Erbilit nuk vjen në një Irak të qetë dhe të konsoliduar.
Përkundrazi, ai ndodh pas një lufte me Iranin që ka ndryshuar ekuilibrat strategjikë në të gjithë rajonin. Më 30 shtator, ndërsa forcat irakiane parakalonin në Bagdad mes flamujve dhe festimeve, më shumë se 300 kilometra në veri, kontingjenti i fundit amerikan përfundonte tërheqjen nga Erbili.
Pentagoni e përshkroi atë si një largim të organizuar, ndërsa Donald Trump e paraqiti si një fitore amerikane, duke e cilësuar ndërhyrjen në Irak si një aventurë jashtëzakonisht të kushtueshme dhe pasojë të vendimeve të gabuara të së kaluarës.
Por pyetja kryesore nuk është nëse Iraku do të përfshihet në një vakuum pushteti pas largimit amerikan. Problemi më i madh është nëse territori irakian është shndërruar tashmë në një platformë për operacione dhe goditje të reja ushtarake.
Iraku ndodhet në një pozicion veçanërisht të ndjeshëm. Ai kufizohet me Iranin, Turqinë, Sirinë, Arabinë Saudite dhe Kuvajtin dhe prej vitesh është një nga hapësirat ku përplasen interesat e fuqive rajonale dhe ndërkombëtare.
Prania amerikane ka qenë pjesë e këtij ekuilibri, por lufta me Iranin ka ndryshuar kuptimin e saj. Largimi i trupave amerikane nuk do të thotë domosdoshmërisht largim i ndikimit amerikan nga rajoni.
Në të njëjtën kohë, ai nuk nënkupton as zhdukjen e ndikimit iranian. Përkundrazi, Iraku mund të gjendet në një pozitë edhe më të ndërlikuar, mes forcave dhe interesave që e përdorin territorin e tij si pjesë të një konflikti më të gjerë.
Këtu qëndron edhe rreziku kryesor. Një Irak që synon të ruajë sovranitetin dhe stabilitetin e brendshëm mund të përfshihet sërish në konfliktet e fqinjëve të tij, jo domosdoshmërisht përmes një pushtimi klasik, por përmes bazave, milicive, sulmeve me dronë, raketave dhe operacioneve të fshehta.
Në këtë kuptim, festa në Bagdad për largimin amerikan mbyll një kapitull, por nuk garanton fillimin e një epoke të re stabiliteti.
Përkundrazi, pas dy dekadash lufte dhe ndërhyrjesh të huaja, Iraku përballet me një dilemë tjetër: të mbetet një shtet që kontrollon territorin e vet apo të shndërrohet në një hapësirë ku fuqitë e tjera zhvillojnë konfliktet e tyre.
Tërheqja amerikane mund të jetë fundi i një pranie ushtarake, por jo domosdoshmërisht fundi i luftës që ka ndryshuar Lindjen e Mesme.
Rreziku nuk është thjesht boshllëku që mund të lërë Amerika pas vetes, por fakti që Iraku mund të jetë bërë tashmë një platformë nisjeje për përshkallëzimin e ardhshëm rajonal. /tesheshi
