Thotë një i urtë:
“Mos ua besoni njerëzve me karakter të ulët dhe mendjelehtë komandimin e ushtrisë, postet në gjyqësor dhe drejtimin e çështjeve publike.
Sepse, kur njerëz të tillë marrin pushtet, priren ta përdorin atë për t’u bërë padrejtësi të pafajshmëve dhe për të poshtëruar njerëzit me dinjitet.
Pas kësaj sjelljeje shpesh fshihet një ndjenjë e thellë inferioriteti, të cilën përpiqen ta kompensojnë duke ushtruar autoritet mbi të tjerët.”
Këtu lind një pyetje që meriton të shtrohet:
Vallë, a po ngjiten në pozita udhëheqëse, apo tashmë po qeverisin në vende të ndryshme, njerëz që përgjegjësinë publike e shndërrojnë në mjet për të kënaqur egon, për të ushtruar padrejtësi dhe për të cenuar dinjitetin e qytetarëve?
Sepse pushteti nuk ia ndryshon domosdoshmërisht karakterin njeriut; shpesh vetëm ia zbulon atë.
Prandaj, çështja nuk është vetëm se kush arrin të marrë pushtetin, por edhe çfarë karakteri sjell me vete dhe si e ushtron atë. Një shoqëri nuk duhet të mjaftohet me aftësinë e dikujt për t’u ngjitur në majat e pushtetit, por duhet të pyesë nëse ai ka pjekurinë morale për ta ushtruar me drejtësi.
Sepse rreziku më i madh për një shoqëri nuk është vetëm prania e njerëzve të padrejtë, por edhe normalizimi i padrejtësisë së tyre, derisa ajo të pranohet si mënyrë e zakonshme qeverisjeje.
Hoxhë Rufat Sherifi
