E pyeta gjyshin tim, i cili u martua 60 vjet më parë:
“Cili është sekreti që ta duash të njëjtën grua gjatë gjithë jetës?”
Prisja që ai të më thoshte:
• Komunikimi.
• Besimi.
• Takimet romantike.
Por, në vend të kësaj, ai hodhi sytë nga gjyshja ime dhe tha:
“Nuk e do të njëjtën grua gjatë gjithë jetës.”
Gruaja me të cilën u martove në moshën 22-vjeçare nuk është më e njëjta në moshën 30-vjeçare.
Atë e ndryshoi amësia.
E ndryshuan vështirësitë.
E ndryshoi koha.
▪️ Në të dyzetat, kisha nevojë për respekt më shumë sesa për romantikë.
▪️ Në të pesëdhjetat, kisha nevojë për shoqëri dhe mbështetje më shumë sesa për pasion.
▪️ Në të gjashtëdhjetat, kisha nevojë për praninë e saj më shumë sesa për premtime.
Ai heshti për një çast, pastaj shtoi:
Sa herë që ajo ndryshonte, unë duhej të bëja një zgjedhje:
Të ankohesha se ajo nuk ishte më gruaja me të cilën u dashurova…
Ose të dashurohesha me gruan e cila po shndërrohej.
Pastaj tha diçka që nuk do ta harroj kurrë:
Gabimi më i madh që bëjnë njerëzit është se mendojnë se dashuria do të mbetet gjithmonë e njëjtë.
Ata bien në dashuri një herë… dhe më pas ndalojnë së kujdesuri.
Sepse, në çastin që ti ndalon së kujdesuri për njeriun që ke pranë, herët a vonë, dikush tjetër do ta bëjë këtë.
Hoxhë Halil Avdulli
