Sa i përket gruas, nuk lejohet që t’i jepet asaj zekati me tërësi, sepse gruaja e njeriut është pjesë e tij, siç ka thënë Allahu: “Dhe nga argumentet e Tij është se Ai krijoi për ju nga vetvetja tuaj bashkëshortë”[1] Pra, gruaja është pjesë e burrit, dhe shtëpia e martesës është shtëpia e saj dhe e tij. Për këtë, Allahu thotë: “Kur të divorconi gratë, divorconi ato për kohën e llogaritjes së saj, dhe llogarisni kohën e pritjes, dhe frikësohuni Allahut, Zotin tuaj. Mos i nxirrni ato nga shtëpitë e tyre”[2]. Pra, shtëpia e saj është shtëpia e martesës, shtëpia e gruas.
Pasuria e burrit është pasuria e gruas; nëse ai i jep atyre, në të vërtetë po i jep vetvetes. Dhe a lejohet që njeriu t’i japë vetes së tij?
Për këtë arsye, dijetarët janë të një mendimi se nuk lejohet që burri t’i japë gruas së tij nga zekati i tij. Po ashtu, nuk lejohet që t’i japë fëmijëve të tij, sepse edhe ata janë pjesë e tij, siç transmetohet në hadith: “Dhe fëmijët tuaj janë nga fitimi juaj”[3] Po ashtu, edhe prindërit janë pjesë e tij.
Megjithatë, Shejhul Islam Ibn Tejmije, Allahu e mëshiroftë, lejon që nëse fëmija ka prindër të varfër dhe nuk mund të përballojë shpenzimet e tyre, ai të japë zekatin e tij për prindërit në këtë rast. Kjo gjithashtu është e lejuar.
Sa i përket vëllezërve, nëse janë të varfër, dijetarët kanë mendime të ndryshme. Nëse ata janë të varfër dhe shpenzimet e tyre i takojnë personit, a mund t’u japë atyre nga zekati?
Ndoshta mendimi më i saktë dhe më i fortë është se vëllai mund t’u japë vëllezërve të tij të varfër nga zekati i tij, sipas përgjithësisë së teksteve. Duke përjashtuar nga kjo përgjithësi gruan, fëmijët dhe prindërit, vëllezërit mbeten brenda përgjithësisë. Pra, lejohet që vëllai t’u japë vëllezërve të tij nga zekati, edhe nëse ai ka detyrimin e shpenzimeve për ta.
Sa i përket të afërmve të tjerë, siç janë tezja, hallja, mbesa e dajës, mbesa e hallës, mbesa e tezës dhe të tjerë, u jepen nga zekati dhe nuk ka ndonjë pengesë në tërësi.
Sa i përket vëllezërve të pasur, atyre nuk u lejohet kurrsesi t’u jepet zekat. Nuk lejohet që një i pasur të marrë nga zekati, qofshin vëllezër apo të tjerë. Siç ka thënë Profeti (a.s): “Nuk lejohet që zekati t’i jepet të pasurit, as atij që është i shëndoshë dhe i fuqishëm”[4]. Kjo i referohet personit që ka forcë dhe shëndet të plotë.
Në një hadith tjetër, Profeti (a.s) e ka përshkruar zekatin duke thënë se ajo “merret nga të pasurit e tyre dhe u jepet të varfërve të tyre”. Dhënia për të pasurin e prish urtësinë dhe qëllimin e ligjit të Allahut në këtë rast.
By: ardhmëriaonline.com
[1] – Sure Rum: 21.
[2] – Sure Talak: 1.
[3] – Ebu Daudi dhe Nesai.
[4] – Ebu Daudi, Tirmidhiu dhe Ahmeti.
