Feja nuk erdhi për t’i rënduar zemrat, por për t’i çliruar ato. Nuk erdhi si “re e zezë”, por si dritë, si mëshirë, si udhëzim dhe si qetësi.
Madje Islami e ka ngritur buzëqeshjen në nivel adhurimi, siç e the bukur:
“Buzëqeshja në fytyrën e vëllait tënd është sadaka.”
Kjo do të thotë se besimtari nuk është ai që ecën me fytyrë të ngrysur, sikur feja është barrë e jo nder. Sepse kur njeriu është gjithmonë i zymtë, i mërrolur dhe i vrenjtur, ai pa e kuptuar po i jep njerëzve një imazh të gabuar për fenë.
Islami është fe e shpresës, jo fe e depresionit.
Është fe e mëshirës, jo fe e ashpërsisë.
Është fe që të mëson të jesh i butë, i dashur dhe i qetë.
Allahu na bëftë prej atyre që predikojnë me sjellje të mirë, me buzëqeshje, me fytyrë të ndritshme dhe me zemër të pastër 🤲✨
Hoxhë Halil Avdulli
