Kur show personal zëvendëson dinjitetin shtetëror
Nuk ka më vend për dyshime apo eufemizma. Çdo dalje ndërkombëtare e kryeministrit Edi Rama po kthehet në një spektakël të sikletshëm, ku dinjiteti i shtetit shqiptar cenohet nga sjelljet e tij ekscentrike.
Teksa liderët evropianë u mblodhën në Berlin për të marrë vendime jetike mbi sigurinë e kontinentit dhe luftën në Ukrainë, vëmendja e një pjese të mediave greke dhe belge, si Protothema dhe De Standaard, u përqendrua te momenti kur Rama iu afrua papritur nga pas homologut belg Bart De Wever, duke e përqafuar teksa ai po fliste me gazetarët.
Reagimi i menjëhershëm i De Wever-it – “Ky duhet të jetë shqiptari. Ai gjithmonë vjen nga prapa…!” – u lexua nga shumë vëzhgues jo thjesht si një shkëmbim spontan humori, por si një dëshmi e mënyrës se si sjelljet e Ramës po kthehen në objekt ironie në korridoret diplomatike.
Kjo batutë bart një nëntekst të rëndë që lidhet me pabesinë dhe prapaskenën. Një ironi e hidhur që një lider i cili prej muajsh e ka kthyer konceptin e “besës” në një shtyllë të komunikimit dhe propagandës së tij qeverisëse, të identifikohet në sytë e homologëve të huaj si njeriu që “vjen gjithmonë nga prapa”.
Sepse kjo frazë sintetizon profilin e një politikani të pasinqertë, që shmang përballjen e drejtpërdrejtë dhe të hapur për të thënë atë që mendon, duke preferuar manovrat e prapaskenës, paparashikueshmërinë dhe veprimet nga të cilat mund të presësh gjithçka.
Për ta bërë tablonë edhe më therëse, tek po i linte vendin te mikrofoni, kryeministri belg shtoi një tjetër koment plot sarkazëm: “Dëgjojeni atë. Ti di gjithçka për rusët!”.
Kjo fjali godet drejt e në shenjë ambicien e tij të përhershme për t’u shfaqur si një lider global dhe gjeostrateg që jep leksione për çështjet e mëdha botërore, ndërkohë që në realitet kolegët evropianë e presin këtë qasje me një dozë të dukshme ironie.
Ndërsa mbështetësit e kryeministrit dhe mediat pranë qeverisë i paraqesin këto gjeste të shpenguara si tipare të një lideri modern, të afërt dhe jashtë kornizave të ngurta burokratike, fakti është se gjeste të tilla tregojnë se Rama e harron shpesh peshën e postit që mban.
Në këto samite ai nuk përfaqëson teket e tij personale apo stilin e tij bohem, por Republikën e Shqipërisë.
Edhe thyerja e vazhdueshme e protokollit me atletet e bardha të veshura nën kostum – të cilat ngjallën komente me humor edhe në samitin e NATO-s nga figura si Mark Rutte dhe Donald Trump, ndërsa në Berlin ranë më pak në sy vetëm sepse Rama qëndronte në rreshtin e fundit të fotografisë zyrtare – shihet si mungesë respekti ndaj rregullave që garantojnë barazinë dhe seriozitetin mes shteteve.
Kjo qasje bëhet edhe më e debatueshme, kur kemi parasysh se Shqipëria ka vuajtur për disa dekada paragjykimin dhe diskriminimin në Perëndim. Tranzicioni i vështirë, fenomenet e trafikut të drogës dhe prostitucionit, kriza e skemave piramidale dhe kaosi i vitit 1997, lanë pas stereotipe të rënda që shqiptarët e zakonshëm i kanë paguar me mund e sakrifica.
Një vend me këtë histori, ka nevojë për seriozitet dhe maturi institucionale, jo për veprime që ushqejnë klishe të vjetra. /tesheshi






