Yjet muslimanë të Botërorit, të lindurit në këtë besim dhe të konvertuarit
Një nga momentet më interesante të Kupës së Botës ishte kur Cristiano Ronaldo u kap në kamera duke thënë “Bismilah” tre herë ndërsa gjuante një penallti për Portugalinë.
U panë gjithashtu futbollistë nga vende muslimane duke shfaqur hapur identitetin e tyre besimor gjatë kësaj ngjarjeje sportive më të rëndësishme në botë.
Me 13 vende me shumicë muslimane që marrin pjesë në këtë Kupë Bote, shprehjet publike të Islamit nuk duhet të jenë surprizë. Megjithatë, futbollistët që luajnë për vendet evropiane kanë tërhequr vëmendje të veçantë, siç janë ylli spanjoll Lamine Yamal, fituesi francez i Topit të Artë Ousmane Dembele, Antonio Rudiger dhe të tjerë.
Lamine Yamal, djali i mrekullueshëm adoleshent që kryeson sulmin e Spanjës dhe FC Barcelona, bëri bujë në të gjithë botën kur u përkul fetarisht pasi shënoi golin e tij të parë në Kupën e Botës kundër Arabisë Saudite.
Besimi i Yamal-it ishte në qendër të vëmendjes në mars të këtij viti gjatë një ndeshjeje miqësore midis Spanjës dhe Egjiptit në qytetin e tij të lindjes, Barcelonë, kur pjesë të turmës brohoritën, “Musulman el que no bote” (“Ai që nuk kërcen është mysliman”).
Yamal u përgjigj në mediat sociale, duke thënë: “Unë jam mysliman alhamdulillah… Futbolli është për argëtim dhe ngritjen e njerëzve, jo për të treguar mungesë respekti ndaj njerëzve për atë që besojnë.”
Thirrjet kundër Yamal-it nuk ndodhën papritur ose në mënyrë të izoluar. Në të gjithë Evropën, e djathta ekstreme dhe partitë politike evropiane gjithnjë e më të përhapura po krijojnë një mjedis armiqësor ndaj Islamit dhe myslimanëve.
Yamal nuk është i vetmi futbollist evropian që ka përjetuar trajtimin si i huaj nga tifozët e tij.
Në vitin 2024, lojtari i ekipit kombëtar gjerman Antonio Rudiger shënoi fillimin e Ramazanit me një postim në Instagram në të cilin ngriti gishtin tregues në shenjë të besimit në njëshmërinë e Zotit, një gjest që simbolizon monoteizmin.
Ajo që duhej të kishte qenë një shprehje e padëmshme besimi, në vend të kësaj, e shtyu kryeredaktorin e Bild Zeitung, Julian Reichelt, të pretendonte se ishte një simbol që mbështeste të ashtuquajturin Shtet Islamik (IS).
Më pas, Rudiger ngriti një padi kundër Reichelt, duke e akuzuar atë për shpifje dhe nxitje të urrejtjes, megjithëse prokurori i shtetit më vonë e pushoi çështjen.
Vetëm disa ditë para golit të Yamal-it kundër Arabisë Saudite, një tjetër lojtar evropian festoi golin duke u përkulur fetarisht, ose ndryshe duke bërë sexhde.
Kur Yasin Ayari shënoi golin e parë të Suedisë kundër Tunizisë, shumë u përqendruan në rrënjët e tij tuniziane dhe në faktin se Shoqata e Futbollit Tunizian ishte përpjekur më parë ta bindte atë të ndërronte ekip.
Nga respekti për atdheun e babait të tij, Ayari ngriti duart sikur të kërkonte falje. Megjithatë, suksesi si i lojtarit ashtu edhe i ekipit kombëtar suedez ka rindezur debatin e njohur, me shumë – përfshirë udhëheqësin e demokratëve të Suedisë Jimmie Akesson – që refuzojnë ta njohin Ayarin si suedez.
Interesante është se ishte babai i Yasin ai që e bindi atë të refuzonte Tunizinë, duke i thënë gazetës suedeze Aftonbladet: “Fëmijët e mi janë pjesë e Suedisë. Fëmijët e mi kanë lindur në Suedi. Miqtë e fëmijëve të mi janë në Suedi. Unë jam emigrant. Yasin është suedez me origjinë tuniziane. Prandaj, ai ka të drejtë të luajë për Suedinë. Unë me të vërtetë dua që ai të luajë për Suedinë,” tha ai. “Ai duhet të ndiejë se mund t’i japë diçka kombit që u kujdes për të.” “Jam shumë i lumtur për të”, shtoi më pas.
Përveç Ayari-t, Yamal-it dhe Rudiger-it, një numër gjithnjë e në rritje i futbollistëve evropianë kanë përqafuan Islamin përmes konvertimit.
Veçon ndër ta ish-mesfushori holandez dhe fituesi katër herë i Champions-it, Clarence Seedorf; sulmuesi malian i lindur në Francë, Frederic Kanoute; si dhe ish-mesfushori francez fitues të Kupës së Botës 2018, Paul Pogba.
Një tjetër futbollist që e ka pranuar Islamin është Ded Spence, mbrojtësi i majtë që luan për Anglinë në këtë Kupë Bote. Spence u bë lojtari i parë musliman që përfaqësoi Anglinë kur debutoi në një ndeshje kualifikuese për Kupën e Botës kundër Serbisë vitin e kaluar.
“Isha i befasuar sepse nuk e dija që isha i pari, kështu që është një bekim”, tha Spence pas fitores 5-0.
Si befasi vjen ekipi kombëtar i Kepit të Gjelbër. Ky kombi i vogël i arkipelagut, i cili ishte një nga historitë surprizë të turneut pas performancave të guximshme kundër Spanjës, Uruguait dhe Argjentinës, është kryesisht katolik romak.
Megjithatë, ekipi mbështetet shumë në diasporën e tij, me pothuajse gjysmën e skuadrës të lindur jashtë vendit.
Jamiro Monteiro, 32 vjeç, përfaqësoi për herë të parë Kepin e Gjelbër në vitin 2016, përpara se të konvertohej në Islam pesë vjet më vonë në Roterdamin e tij të lindjes.
Shokët e ekipit të lindur në Francë, Logan Costa dhe Steven Moreira, ndoqën rrugë të ngjashme, duke përqafuar Islamin gjatë karrierave të tyre profesionale.
“Isha i interesuar për fenë që në moshë të re, lexova për Islamin dhe më vonë jetova me një shok skuadre që ishte mysliman. Ai më inkurajoi të filloja të lutesha me të. Atëherë fillova të ndieja diçka brenda meje”, tha Costa, duke kujtuar udhëtimin e tij shpirtëror. Mbrojtësi 25-vjeçar u konvertua zyrtarisht në Islam në vitin 2020.
“Isha në akademinë e Rennes. Bëra diçka gabim dhe më transferuan në një dhomë me një lojtar më të vjetër.”
Aty ai ishte afër një lojtari të vjetër, ish-mesfushorit të Evertonit, Abdoulaye Doucoure, një musliman praktikues. Duke e parë të lutej pesë herë në ditë dhe të agjëronte gjatë muajit të Ramazanit, kurioziteti i Moreirës u zgjua. Shpejt ai filloi të bënte pyetje dhe përfundimisht ta praktikonte vetë Islamin.
Moreira tha: “Ndjeva diçka që më trazonte brenda, por je pak i frikësuar sepse nuk je rritur me këtë. Nuk e di se si do të reagojë familja jote… por kur ua thashë, ata thanë: ‘Tani je një njeri më i mirë’. Elhamdulilah!”
Jamiro Monteiro, Logan Costa dhe Steven Moreira, që të tre bënë sexhde në fushë kur Jamiro Monteiro shënoi në Kupën e Kombeve të Afrikës 2023. /tesheshi
