Gjatë shekujve, pallati ka pritur fisnikë, tregtarë dhe madje edhe anëtarë të elitës britanike dhe muzikës rock
Në një vendndodhje të shkëlqyer në brigjet e Kanalit të Madh të Venedikut, pallati historik Ca’ Dario ka shkëlqyer mbi ujë që nga fundi i shekullit të 15-të. Përshkruhet si një perlë arkitekturore, por është pa pronar. Kjo sepse thuhet se është “e pushtuar” nga vrasjet, vetëvrasjet dhe aksidentet misterioze.
Rezidenca mban emrin e pronarit të saj të parë, Giovanni Dario, një diplomat i cili u cilësua si hero pasi nënshkroi një traktat paqeje me Perandorinë Osmane. Gjatë shekujve, pallati ka pritur fisnikë, tregtarë dhe madje edhe anëtarë të elitës britanike të muzikës rock. Në vitin 1908, u pikturua nga Claude Monet gjatë udhëtimit të tij në Venediku dhe një vit më vonë u përmend nga Henry James në ditarin e tij të udhëtimit “Orët Italiane”.
Megjithatë, ndërtesa masive, e cila ka nëntë dhoma gjumi, tetë banjo dhe dhoma madhështore pritjeje të mbushura me afreske, ka rezultuar jashtëzakonisht e vështirë për t’u shitur, dhe jo domosdoshmërisht sepse blerësit janë të frikësuar nga çmimi i saj, i cili thuhet se është 17,024,900 euro.
Agjentët e pasurive të paluajtshme kanë luftuar për të kapërcyer reputacionin e saj si “pallati i mallkuar i Venedikut”, për shkak të një sërë pronarësh dhe vizitorësh që janë përballur me vdekje të parakohshme dhe në disa raste të dhunshme, sipas Guardian.
Tani që është restauruar, shitja e saj ka marrë një shtysë të re, me sfidën që i është caktuar divizionit Christie’s dhe Engel & Völkers. Christie’s e përshkruan ndërtesën si një “xhevahir arkitektonik” me harqe gotike, llambadarë antikë Murano dhe një tarracë lozhë, ndërsa vë në dukje vendndodhjen e saj në një lagje veneciane të qetë”, larg turmave.
Vrasje, vetëvrasje, aksidente
Megjithatë, ajo që fushatat reklamuese nuk përmendin janë historitë tragjike që kanë pasuruar traditat lokale rreth mallkimit që rëndon mbi ndërtesën. Thuhet se pallati është i lidhur me të paktën shtatë vdekje, më e tmerrshmja prej të cilave ndodhi në vitin 1970, kur pronari i tij i atëhershëm, Konti Filippo Giordano Delle Lanze, u vra brenda mureve të tij nga partneri i tij, një marinar që iku në Londër dhe më vonë u vra edhe vetë.
Kit Lambert, atëherë menaxher i The Who, bleu pronën vitin pasardhës. Edhe pse pretendoi se nuk shqetësohej nga mallkimi i supozuar, thuhet se u ka thënë miqve se flinte diku tjetër për t’i shpëtuar fantazmave. Megjithatë, vendasit fajësuan mallkimin për rënien e tij në varësinë nga droga, krizën financiare pasuese dhe vdekjen e tij në Londër në vitin 1981 pasi ra nga një palë shkallë.
Në vitet 1980, pallati u ble nga italiani Raoul Gardenini, i cili u përfshi në një skandal korrupsioni dhe kreu vetëvrasje në Milano në vitin 1993.
Legjendat thonë gjithashtu se pallati u sjell fat të keq atyre që thjesht e vizitojnë ose bëjnë pushime atje. Tenori i operas Mario Del Monaco planifikoi ta blinte pronën në vitin 1964, por ndryshoi mendje pas një aksidenti të rëndë me makinë gjatë rrugës për ta parë. John Edwhistle, basisti i The Who, vdiq në SHBA në vitin 2002, një javë pasi e mori me qira.
Pallati mbeti kryesisht i braktisur pas kësaj, dhe megjithëse tërhoqi interesin e disa blerësve të mundshëm që u impresionuan nga arkitektura e tij – thuhet se përfshinte edhe Woody Allen – ata u thanë se u dekurajuan nga… perdet e tij.
Në vitin 2006, ndërtesa u ble nga një kompani amerikane në emër të pronarit të saj aktual, identiteti i të cilit nuk është bërë publik. Fakti që prona ka mbetur bosh që atëherë vetëm sa i ka nxitur thashethemet.
Arnaldo Fussello, drejtor i përgjithshëm i Christie’s në Venecia, tha se venecianët pëlqejnë të tregojnë histori interesante, veçanërisht për turistët. “Për shembull, gondolieri që kalon me gondolë para ndërtesës,” tha ai. Ai përmendi gjithashtu “qindra” banorë që kanë jetuar deri në një moshë të pjekur në pallat gjatë shekujve, përfshirë Dario-n, i cili vdiq nga shkaqe natyrore në moshën 80 vjeç.
Davide Bussanto, një historian në Venecia, tha se thashethemet filluan në vitet 1970, por morën vrull pas vetëvrasjes së Guardini-t. Venecianët “u pëlqen të tregojnë histori dhe është krejtësisht normale që ata të ekzagjerojnë, siç bënë me ishullin e Poveglia-s”. Poveglia është një ishull i braktisur në lagunën e Venecias që është i famshëm për fantazmat e tij.
Venecianët ishin ndryshe realistë dhe zakonisht nuk ndikoheshin nga bestytnitë, tha Bussato, “por atyre u pëlqen t’i surprizojnë njerëzit, veçanërisht ata që vijnë nga jashtë”.
Bussato tha se Venecia është plot me ndërtesa historike ku kanë ndodhur vrasje dhe vetëvrasje dhe të cilat tani janë hotele luksoze. “Si me të gjitha legjendat, ato që rrethojnë Palazzo Ca’ Dario janë paksa të ngatërruara, rrëfimtarët marrin disa fakte specifike dhe i zmadhojnë ato.”
Nga ana e tij, Fuselo është i bindur se ndërtesa do ta kapërcejë reputacionin e saj të frikshëm dhe do të shitet. Ai tha se deri më tani ka tërhequr “shumë” interes, si nga italianët ashtu edhe nga të huajt. “Ky është një vend ku jeton historia”, tha ai. “Dhe nëse doni të jetoni historinë, atëherë kjo është shtëpia perfekte, megjithëse është e rëndësishme që kushdo që e blen të jetë i përkushtuar për ta mbajtur gjallë këtë pronë“, shtoi ai. /tesheshi
