Duhet të kuptojmë se koncepti i «zemrës» në këndvështrimin kuranor shkon përtej organit që pompon gjakun, siç e kemi mësuar në librat e biologjisë. Ajo përfaqëson një «substancë të hollë hyjnore», thelbin e shpirtit dhe të vetëdijes. Në këtë kuptim, Kurani ia atribuon zemrës aftësinë e të kuptuarit dhe të arsyetuarit, në një ndërveprim me trurin, siç thuhet në fjalën e Allahut:
«A nuk kanë udhëtuar nëpër tokë, që të kenë zemra me të cilat kuptojnë…?»
(El-Haxhxh, 46)
Shkenca moderne ka vërtetuar se zemra ka një rrjet nervor të brendshëm, të cilin disa e quajnë «truri i zemrës». Ky rrjet përmban rreth 40 000 neurone, të cilat i mundësojnë zemrës të përpunojë informacione në mënyrë të caktuar. Madje, rrugët nervore që përcjellin sinjale nga zemra drejt trurit bartin shumë informacion, krahasuar me ato që përcjellin sinjale në drejtimin e kundërt.
Ky komunikim nervor ndikon në funksionimin e trurit, përfshirë edhe lobin frontal. Kur njeriu përjeton përulësi shpirtërore dhe qetësi, ritmi i zemrës mund të hyjë në një gjendje koherence (coherence), e cila lidhet me një rregullim më të mirë të veprimtarisë fiziologjike. Ndërsa emocionet si zemërimi dhe urrejtja mund të ndikojnë në ritmin e zemrës dhe në mënyrën se si truri përpunon informacionin, duke ndikuar kështu edhe në vendimmarrje.
Këtu mund të vërehet një lidhje domethënëse me thelbin e Sunetit të ndershëm të Profetit ﷺ, i cili e përmblodhi këtë marrëdhënie ndërmjet gjendjes së brendshme dhe sjelljes së njeriut me fjalët:
«Vërtet, në trup gjendet një copë mishi, e cila, nëse është e mirë, i gjithë trupi është i mirë; e nëse prishet, i gjithë trupi prishet. Ajo është zemra.»
Kështu, madhështia e mesazhit kuranor dhe njohuritë e mjekësisë na ftojnë të reflektojmë mbi njeriun si një tërësi të ndërlidhur, ku zemra, truri, emocionet dhe shpirti bashkëveprojnë në formësimin e sjelljes dhe të gjendjes së tij të brendshme.
Dr. Mai Bader
Specialiste dhe konsulente në fushën e sëmundjeve të trurit dhe sistemit nervor te fëmijët
