Studimi zbulon pse po flasim gjithnjë e më pak çdo ditë
Një hulumtim i rëndësishëm i dy psikologëve amerikanë, Valeria Pfeifer dhe Matthias Mehl, i cili është bazuar në dhjetëra studime të kryera imtësisht mes viteve 2005-2019, dëshmon qartë se njerëzit sot flasin shumë më pak se në të kaluarën.
Pjesëmarrësit në këtë hulumtim shkencor mbajtën regjistrues mjedisorë çdo ditë për periudha të gjata kohore. Nga analiza e hollësishme e regjistrimeve të 2.197 personave të moshave nga 10 deri në 94 vjeç në SHBA, Meksikë, Australi dhe Evropë, doli se numri mesatar i fjalëve të thëna në ditë ka rënë me plot 28 për qind.
Ky numër zbriti ndjeshëm nga rreth 16 mijë fjalë në ditë në vitin 2005, në rreth 12.700 fjalë në vitin 2019, pa treguar dallime të rëndësishme mes burrave dhe grave.
Mesatarisht, çdo person thoshte rreth 338 fjalë më pak në ditë krahasuar me vitin parardhës, gjë që korrespondon me rreth 120 mijë fjalë më pak në vit për çdo njeri. Kjo humbje zëvendëson afërsisht 15 orë bisedë të pastër në vit, duke llogaritur një ritëm normal prej 140 fjalësh për minutë gjatë komunikimit.
Edhe pse të dhënat e mbledhura vërtetojnë rënien e përgjithshme të bisedave, ato përsëri nuk sqarojnë plotësisht nëse ky reduktim prek bisedat me miqtë, familjarët apo me njerëzit e huaj.
Kjo prirje historike nuk është aspak e çuditshme për kohën tonë. Përdorimi në heshtje i smartfonit është bërë tashmë tërësisht i pranueshëm në situata të shumta sociale ku dikur vetëm komunikimi mund t’i shpëtonte njerëzit nga heshtja e sikletshme, si në pritjet te mjeku, në stacionet e autobusëve, në taksi, në ashensor apo në restorante.
Për më tepër, shumë veprime të përditshme që kërkonin ndërveprim verbal, si porositja e ushqimit ose rezervimi, tani kryhen në heshtje përmes telefonit. Ky ndryshim përkon me përhapjen masive të komunikimit digjital.
Pfeifer shpjegon se një pjesë e madhe e fjalëve që më parë fliteshin, tani dërgohen thjesht met shkrim përmes aplikacioneve të ndryshme. Rrjetet sociale dhe mesazhet telefonike e kanë kthyer komunikimin verbal në tekstual.
Megjithatë, komunikimi me shkrim është i kufizuar sepse ofron vetëm një kanal, ndërsa bisedat me gojë përfshijnë shprehjet e fytyrës, tonin e zërit, gjestet, postural dhe kontekstin e përgjithshëm.
Rënia e fjalëve është më e theksuar te të rinjtë nën 25 vjeç, të cilët thonë 451 fjalë më pak çdo vit. Por rënia vërehet edhe te personat mbi 25 vjeç me 314 fjalë më pak, çka tregon se fenomeni është i shtrirë në mënyrë tërësore në të gjitha gjeneratat.
Faktor tjetër i rëndësishëm është pakësimi i ndërveprimeve të shkurtra informale për shkak të arkave automatike, ekraneve me prekje, udhëzuesve GPS dhe punës në distanca.
Metoda e regjistrimit mjedisor, e përdorur prej dekadash në shkencat sociale, tregon se njerëzit harrojnë shpejt se po regjistrohen dhe sillen natyrshëm në përditshmërinë e tyre.
Një kufizim i madh i studimit është se përfshin vetëm shoqëritë perëndimore dhe individualiste, ku nuk dihet nëse e njëjta gjë ndodh në kultura të tjera kolektiviste. Gjithashtu, mbledhja e të dhënave ndalet në vitin 2019, por autorët dyshojnë se pandemia e ka përkeqësuar situatën sociale.
Studimet tregojnë se lidhjet sociale përmes mesazheve nuk janë aq të forta sa ato që formohen ballë për ballë. Njerëzit që bëjnë më shumë biseda verbale kanë një mirëqenie më të lartë psikologjike.
Ato 300 fjalë më pak në ditë nuk përfaqësojnë një bisedë të vetme të gjatë, por momente të shkurtra si një shaka, një bisedë në korridor me fqinjin, ose një përgjigje më e detajuar familjarëve.
Këto ndërveprime të vogla, veçanërisht me të huajt, ndihmojnë në reduktimin e vetmisë, përmirësojnë humorin dhe reduktojnë mosbesimin midis njerëzve në shoqëri.\tesheshi
