Kurani derisa paraqet profetët si më të mirët e njerëzimit, parandalon glorifikimin e tyre apo hyjnizimin e tyre duke i relativizuar ata në disa fusha( përveç atë qe kishte të bënte me shpalljen).
Si shembull:
“Shkeljen e urdhrit hyjnor nga Ademi a.s,
aksidentin Musaut qe përfundoi me vdekjen e një njeriu e para se të bëhej profet,
larhgimi i Junusit nga vendi i tij i detyrës, djalin i Nuhut, i cili këmbënguli në mohim,
babanë e Ibrahimit si prodhues i idhujve,
gruan rebele te Lutit,
realisht gjitha këto tregime janë thirrje për të qenë sa më shumë të arsyeshem me jetën Pejgamberëve të Zotit.
Hoxhë Halil Avdulli
